دورزولامید/تیمولول

دورزولامید/تیمولول ترکیبی از دو دستهٔ داروییِ متفاوت در یک قطرهٔ چشمی است. دورزولامید با مهارِ یک آنزیمِ خاص در چشم، و تیمولول با اثر بر گیرنده‌هایِ بتا، هر دو میزانِ تولیدِ مایعِ داخلِ چشم را کم می‌کنند و در نتیجه فشارِ داخل‌چشمی پایین می‌آید. این ترکیب معمولاً برایِ بیمارانی به کار می‌رود که فشارِ چشمشان با یک داروی بتابلوکرِ چشمی به‌تنهایی به‌اندازهٔ کافی کنترل نشده است. هدفِ اصلیِ درمان، پیشگیری از آسیبِ پیش‌رونده به عصبِ بینایی ناشی از فشارِ بالایِ چشم است.

این دارو به شکلِ قطرهٔ چشمی است و باید دقیقاً طبقِ دستورِ پزشک و برگهٔ راهنمایِ داخلِ بسته‌بندی مصرف شود؛ تعدادِ قطره و فاصلهٔ زمانیِ بینِ نوبت‌ها را پزشک بر اساسِ وضعیتِ چشمِ شما تعیین می‌کند. پیش از چکاندنِ قطره دست‌ها را بشویید و از تماسِ نوکِ ظرف با چشم یا هر سطحِ دیگری خودداری کنید. اگر از لنزِ تماسیِ نرم استفاده می‌کنید، معمولاً باید پیش از مصرف آن را دربیاورید و مدتی صبر کنید تا دوباره بگذارید، چون نگه‌دارندهٔ داخلِ قطره ممکن است جذبِ لنز شود؛ این فاصلهٔ زمانی را از داروساز بپرسید. اگر همزمان از قطرهٔ چشمیِ دیگری هم استفاده می‌کنید، چند دقیقه بینِ دو قطره فاصله بیندازید. چون فشارِ بالایِ چشم اغلب علامتی ندارد، مصرفِ منظم و روزانه اهمیت دارد؛ حتی اگر حالتان خوب است، بدونِ مشورت با پزشک مصرف را قطع نکنید، چون قطعِ ناگهانی می‌تواند فشارِ چشم را دوباره بالا ببرد.

این قطره می‌تواند با برخی داروهایِ دیگر تداخل داشته باشد؛ مصرفِ همزمان با قرص‌هایِ بتابلوکرِ خوراکی، مسدودکننده‌هایِ کانالِ کلسیم، داروهایِ ضدِ آریتمیِ قلب یا داروهایِ پایین‌آورندهٔ فشارِ خون می‌تواند اثر بر ضربانِ قلب و فشارِ خون را تشدید کند. مصرفِ همزمان با قطرهٔ چشمیِ حاویِ بتابلوکرِ دیگر معمولاً توصیه نمی‌شود. در افرادِ دیابتی، مصرفِ همزمان با انسولین یا داروهایِ خوراکیِ پایین‌آورندهٔ قندِ خون ممکن است نشانه‌هایِ افتِ قندِ خون مانندِ تپشِ قلب را پنهان کند. فهرستِ کاملِ داروها، قطره‌هایِ چشمیِ دیگر و مکمل‌هایی را که مصرف می‌کنید، از جمله داروهایِ بدونِ نسخه و گیاهی، حتماً به پزشک و داروسازِ خود بگویید.