دینوژست

دینوژست پروژستینی مصنوعی و مشتقی از نورتستوسترون (Nortestosterone) است که در ایران بیشتر با نامِ تجاریِ ویزان شناخته می‌شود و در ردهٔ داروهای هورمونیِ زنانه قرار می‌گیرد. این دارو با اثرِ ضدِ استروژنیِ نسبتاً قوی بر بافتِ اندومتر، از رشد و فعالیتِ ضایعاتِ اندومتریوزی می‌کاهد و در بسیاری از زنان، تخمک‌گذاری را نیز مهار می‌کند. هدفِ اصلیِ درمان، کنترلِ درد و التهابِ ناشی از اندومتریوز است، نه پیشگیریِ قطعی از بارداری. برخلافِ بسیاری از قرص‌های ضدبارداریِ رایج، مصرفِ آن معمولاً پیوسته و بدونِ وقفهٔ هفتگی است.

دینوژست معمولاً به‌صورتِ یک قرص در روز و پیوسته مصرف می‌شود؛ یعنی برخلافِ بسیاری از قرص‌های ضدبارداریِ رایج، بینِ بسته‌ها وقفه‌ای در کار نیست و مصرف باید هر روز، ترجیحاً در ساعتی ثابت، ادامه یابد. می‌توان آن را همراه یا بدونِ غذا میل کرد، هرچند مصرف در زمانی مشخص به یادآوری و پایبندی کمک می‌کند. در ماه‌های نخستِ درمان، لکه‌بینی یا خونریزیِ نامنظم شایع است و به‌خودیِ‌خود جای نگرانی نیست، اما اگر ادامه‌دار یا شدید بود باید به پزشک اطلاع داد. مدتِ درمان و زمانِ قطعِ آن را پزشک بر اساسِ پاسخِ بالینی تعیین می‌کند؛ بدونِ هماهنگی با پزشک یا داروساز، مصرف را ناگهان قطع نکنید.

برخی داروهایی که آنزیم‌های کبدی را فعال می‌کنند، مانندِ ریفامپین، برخی داروهای ضدِتشنج (فنی‌توئین، کاربامازپین، فنوباربیتال) و گیاهِ سنت‌جانز‌ورت، می‌توانند اثرِ دینوژست را کاهش دهند و بر نظمِ خونریزی و کارآییِ درمان تأثیر بگذارند. در مقابل، برخی داروهای ضدِقارچ یا ضدِویروسیِ خاص ممکن است غلظتِ دینوژست را در خون افزایش دهند. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌های احتمالی پیشگیری شود.