سیکلوسرین

سیکلوسرین آنتی‌بیوتیکی از ردهٔ داروهای ضدسل (آنتی‌مایکوباکتریال) است که در درمانِ سلِ مقاوم به دارو به‌کار می‌رود. این دارو با مختل‌کردنِ ساختِ دیوارهٔ سلولیِ باکتری، از رشد و تکثیرِ عاملِ بیماریِ سل جلوگیری می‌کند. سیکلوسرین هرگز به‌تنهایی مصرف نمی‌شود، بلکه همیشه بخشی از یک رژیمِ چندداروییِ ضدسل است که پزشکِ متخصصِ ریه یا عفونی طراحی می‌کند. هدفِ اصلیِ درمان، ازبین‌بردنِ کاملِ باکتری و پیشگیری از مقاوم‌ترشدنِ آن است.

سیکلوسرین را طبقِ برنامه‌ای که پزشک تعیین می‌کند و هم‌زمان با سایر داروهای ضدسل مصرف کنید. مصرفِ آن همراه با غذا معمولاً به کاهشِ ناراحتیِ گوارشی کمک می‌کند، مگر آنکه پزشک یا داروساز دستورِ دیگری داده باشد. رعایتِ دقیقِ زمان‌بندی و کاملِ‌بودنِ دورهٔ درمان اهمیتِ زیادی دارد، زیرا قطعِ زودهنگام یا نامنظمِ مصرف می‌تواند به مقاوم‌ترشدنِ باکتریِ سل بینجامد. حتی اگر حالِ عمومی بهتر شود، دارو را بدونِ هماهنگی با پزشک قطع یا کوتاه نکنید؛ مقدار و مدتِ دقیقِ مصرف را فقط پزشک تعیین می‌کند.

مصرفِ هم‌زمانِ الکل با سیکلوسرین خطرِ تشنج را افزایش می‌دهد؛ بهتر است در طولِ درمان از الکل کاملاً پرهیز شود. مصرفِ هم‌زمان با ایزونیازید یا اتیون‌آمید (از دیگر داروهای ضدسل) می‌تواند اثراتِ عصبی مانندِ سرگیجه و خواب‌آلودگی را تشدید کند. سیکلوسرین همچنین می‌تواند سطحِ خونیِ فنی‌توئین (داروی ضدتشنج) را بالا ببرد و نیازمندِ پایشِ دقیق‌تر باشد. برخی پزشکان برای کاهشِ خطرِ عوارضِ عصبی، مکملِ ویتامینِ ب۶ را هم‌زمان تجویز می‌کنند. فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و گیاهانِ داروییِ مصرفی‌ات را به پزشک و داروساز بگو تا تداخل‌های احتمالی بررسی شود.