آسپرین/اسید آسکوربیک

آسپرین/اسید آسکوربیک در ردهٔ داروهای دستگاه عصبی و گروه مسکن‌ها و تب‌برهای سالیسیلاتی قرار می‌گیرد. اسید استیل‌سالسیلیک با مهار ساخت مواد التهاب‌زا، درد و تب و تا حدی التهاب را کم می‌کند و هم‌زمان عملکرد پلاکت‌ها را مهار می‌سازد؛ به همین دلیل خونریزی آسان‌تر می‌شود. اسید آسکوربیک یا ویتامین ث جزء همراه داروست و اثر اصلی ضددرد و تب‌بر از آسپرین است. این فرآورده برای تسکین کوتاه‌مدت علائم به کار می‌رود.

قرص جوشان را طبق نسخه و بروشور همان فرآورده، کاملاً در یک لیوان آب حل کنید و پس از پایان جوشیدن بنوشید؛ آن را خشک نجوید یا قورت ندهید. بهتر است همراه غذا یا بلافاصله پس از غذا مصرف شود و روی معدهٔ خالی نباشد. مقدار، فاصلهٔ نوبت‌ها و مدت مصرف را پزشک یا داروساز تعیین می‌کند؛ از فرآورده‌های حاوی آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن یا مسکن‌های ضدالتهابی دیگر هم‌زمان استفاده نکنید، مگر اینکه تجویز شده باشد. اگر درد یا تب پس از چند روز برطرف نشد، بدتر شد یا برای مصرف طولانی‌تر نیاز پیدا کردید، خوددرمانی را ادامه ندهید.

مهم‌ترین تداخل، افزایش خطر خونریزی با وارفارین و دیگر داروهای ضدانعقاد، کلوپیدوگرل و سایر ضدپلاکت‌ها، مسکن‌های ضدالتهابی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن، کورتون‌های خوراکی، برخی ضدافسردگی‌ها و الکل است. آسپرین می‌تواند، به‌ویژه در مصرف مکرر، اثر یا سطح خونی متوترکسات، لیتیوم، دیگوکسین و والپروات را تغییر دهد و اثر برخی داروهای فشارخون، ادرارآورها یا داروهای نقرس را کم کند؛ ویتامین ث نیز با دفروکسامین تداخل دارد. قرص‌های جوشان ممکن است سدیم قابل‌توجهی داشته باشند و ویتامین ث می‌تواند نتیجهٔ بعضی آزمایش‌های قند، کراتینین، اسیداوریک و خون مخفی را مختل کند. فهرست کامل داروها، مکمل‌ها، فرآورده‌های گیاهی و داروهای بدون نسخه‌تان را به پزشک و داروساز بگویید.