تروپیسترون

تروپیسترون دارویی ضدتهوع و ضداستفراغ از خانوادهٔ مسدودکننده‌های گیرندهٔ سروتونین (Serotonin 5-HT3 Receptor Antagonist) است. شیمی‌درمانی و جراحی می‌توانند باعثِ آزادشدنِ سروتونین در رودهٔ کوچک شوند که از راهِ عصبِ واگ، مرکزِ استفراغ در مغز را تحریک می‌کند. تروپیسترون با اتصال به همین گیرنده‌ها، این پیامِ عصبی را مسدود می‌کند و از بروزِ تهوع و استفراغ جلوگیری می‌کند. این دارو معمولاً پیش از جلسهٔ شیمی‌درمانی یا عملِ جراحی، به‌شکلِ کپسول یا تزریق، تحتِ نظرِ پزشک تجویز و مصرف می‌شود.

تروپیسترون به دو شکلِ کپسول و تزریق در دسترس است. شکلِ تزریقی را پزشک یا پرستار، معمولاً پیش از شروعِ شیمی‌درمانی یا جراحی، در محیطِ درمانی تزریق می‌کند. کپسول را عموماً صبح، پیش از صبحانه و با یک لیوان آب می‌بلعند، بدونِ جویدن، چون معدهٔ خالی به جذبِ بهترِ دارو کمک می‌کند. طولِ دوره و تعدادِ نوبت‌های مصرف را پزشک بر اساسِ نوعِ شیمی‌درمانی یا جراحی تعیین می‌کند و نباید بدونِ نظرِ او دوره را کوتاه یا طولانی کرد. در کودکان نیز در صورتِ لزوم، تنها با تجویز و زیرِ نظرِ مستقیمِ پزشکِ متخصص مصرف می‌شود. اگر دربارهٔ نحوهٔ درستِ مصرف یا فراموش‌کردنِ یک نوبت مطمئن نیستید، با پزشک یا داروسازِ خود تماس بگیرید.

تروپیسترون عمدتاً در کبد متابولیزه می‌شود؛ داروهایی که فعالیتِ آنزیم‌های کبدی را تغییر می‌دهند، مانندِ ریفامپین، فنوباربیتال یا برخی داروهای ضدتشنج، می‌توانند غلظتِ آن را در خون کم یا زیاد کنند. مصرفِ هم‌زمان با داروهایی که بر ریتمِ الکتریکیِ قلب اثر می‌گذارند، مانندِ برخی داروهای ضدآریتمی، ضدافسردگی یا آنتی‌بیوتیک‌های ماکرولیدی، و نیز داروهای بالابرندهٔ فشارخون، باید با احتیاط و زیرِ نظرِ پزشک باشد. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌های احتمالی جلوگیری شود.