تریامسینولون هگزاستونید

تریامسینولون هگزاستونید یکی از استرهایِ تریامسینولون، از گروهِ داروهایِ کورتیکواستروئیدی، است که اثرِ ضدالتهابی و سرکوب‌کنندهٔ ایمنیِ نسبتاً قوی و طولانی‌مدت دارد. این شکلِ دارویی به‌دلیلِ حلالیتِ بسیار پایین، برخلافِ برخی استرهایِ دیگرِ تریامسینولون، عمدتاً برایِ تزریقِ داخلِ مفصل، داخلِ بافتِ نرم یا داخلِ ضایعه ساخته شده و به‌صورتِ عضلانیِ معمول تجویز نمی‌شود. پس از تزریق در محلِ موردنظر، دارو به‌آرامی آزاد می‌شود و التهاب را در همان ناحیه، با جذبِ سیستمیکِ نسبتاً محدودتر نسبت به برخی فرم‌هایِ دیگرِ کورتیکواستروئیدی، کاهش می‌دهد. هدفِ اصلی از تجویزِ آن، کاهشِ نسبتاً سریعِ درد و التهابِ موضعی در مفصل‌ها، بافت‌هایِ نرم یا ضایعاتِ پوستیِ خاص است. تزریقِ این دارو همواره در مطب یا مرکزِ درمانی و توسطِ پزشک انجام می‌شود.

این دارو را خودِ بیمار مصرف نمی‌کند؛ تزریقِ آن فقط توسطِ پزشک، در مفصل، بافتِ نرم، اطرافِ تاندون یا داخلِ پوست انجام می‌شود و پیش از تزریق باید به‌خوبی تکان داده شود تا سوسپانسیون یکنواخت گردد. فاصلهٔ بینِ تزریق‌ها و شمارِ دفعاتِ مجاز در یک مفصل یا ناحیه را پزشک بر اساسِ پاسخِ بیمار و شرایطِ بالینی تعیین می‌کند و معمولاً تزریقِ مکرر و پیاپی در یک نقطه توصیه نمی‌شود. در روزهایِ پس از تزریق، محدودنگه‌داشتنِ فعالیتِ ناحیهٔ تزریق‌شده طبقِ توصیهٔ پزشک به ماندگاریِ اثر کمک می‌کند. هرگونه نیاز به تزریقِ مجدد یا تغییر در برنامهٔ درمان را با پزشک در میان بگذارید.

اگرچه این دارو به‌صورتِ موضعی تزریق می‌شود، بخشِ کوچکی از آن می‌تواند واردِ جریانِ خون شود و با داروهایِ دیگر تداخل داشته باشد؛ از جمله داروهایِ ضدانعقاد مانندِ وارفارین که ممکن است اثرشان تغییر کند، داروهایِ پایین‌آورندهٔ قندِ خون که ممکن است اثرشان کاهش یابد، و ضدالتهاب‌هایِ غیراستروئیدی (NSAIDs) که خطرِ زخم و خونریزیِ گوارشی را افزایش می‌دهند. تزریقِ واکسن‌هایِ زنده در نزدیکیِ زمانِ این درمان معمولاً توصیه نمی‌شود. فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و واکسن‌هایی را که مصرف می‌کنید یا قرار است دریافت کنید، به پزشک و داروساز بگویید.