تیبولون

تیبولون استروئیدی مصنوعی است که پس از مصرف در بدن به چند مادهٔ فعال تبدیل می‌شود؛ این مواد در بافت‌های مختلف اثرهایی شبیه استروژن، پروژسترون و آندروژن نشان می‌دهند. به همین دلیل، تیبولون در مغز و استخوان مانند استروژن عمل می‌کند و علائم یائسگی و کاهش تراکم استخوان را کم می‌کند، بی‌آنکه اثر تحریکی چشمگیری بر رحم و پستان داشته باشد. تیبولون در ردهٔ داروهای هورمونی ادراری-تناسلی جای می‌گیرد و برخلاف هورمون‌درمانی ترکیبی معمول، معمولاً به‌تنهایی و به‌صورت پیوسته مصرف می‌شود. هدف اصلی آن بهبود کیفیت زندگی زنان یائسه از راه کاهش گرگرفتگی، تعریق شبانه و خشکی واژن است.

تیبولون به‌صورت خوراکی و طبق تجویز پزشک مصرف می‌شود؛ بهتر است هر روز در یک ساعت مشخص خورده شود تا اثر آن یکنواخت بماند. می‌توان آن را همراه غذا یا بدون غذا مصرف کرد، مگر آنکه پزشک دستور دیگری داده باشد. مصرف منظم و پیوسته اهمیت دارد و نباید بدون مشورت با پزشک به‌طور ناگهانی قطع شود، به‌ویژه اگر برای پیشگیری از پوکی استخوان تجویز شده باشد. اگر نوبتی فراموش شد، بر اساس راهنمایی پزشک یا داروساز عمل کنید، نه با مصرف هم‌زمان دو نوبت. بهتر است ادامهٔ درمان هر از گاهی با پزشک بازبینی شود.

تیبولون می‌تواند با برخی داروها تداخل داشته باشد. داروهایی که آنزیم‌های کبدی را فعال می‌کنند، مانند برخی داروهای ضدتشنج، ریفامپین و گیاه سنت‌جانز، ممکن است اثر تیبولون را کم کنند. مصرف هم‌زمان با داروهای ضدانعقاد خوراکی می‌تواند بر عملکرد آن‌ها اثر بگذارد و نیازمند کنترل دقیق‌تر آزمایش‌های انعقادی است. در افراد دیابتی، تیبولون ممکن است قند خون را کمی تحت تأثیر قرار دهد. این دارو نباید هم‌زمان با سایر فرآورده‌های استروژن یا پروژسترون مصرف شود. فهرست کامل داروها، مکمل‌ها و گیاهان دارویی مصرفی‌تان را به پزشک و داروساز بگویید.