سیلور سولفادیازین

سیلور سولفادیازین دارویی موضعی از ردهٔ داروهای پوستی و ضدعفونی‌کنندهٔ زخم است. این کرم از ترکیبِ یونِ نقره و سولفادیازین که یک آنتی‌بیوتیکِ سولفانامیدی است ساخته شده و به همین دلیل طیفِ گسترده‌ای از باکتری‌های گرم‌مثبت و گرم‌منفی و حتی برخی قارچ‌ها را هدف قرار می‌دهد. نقره به‌آرامی از کرم رها می‌شود و بیشتر در همان سطحِ زخم اثر می‌گذارد. هدفِ اصلیِ این دارو، پیشگیری از عفونت در زخم‌های بازِ ناشی از سوختگی و کمک به روندِ طبیعیِ بهبود است. مصرفِ آن همیشه باید طبقِ دستورِ پزشک یا تیمِ درمانِ سوختگی و زخم انجام شود.

پیش از هر بار استفاده، زخم باید طبقِ روشِ آموزش‌داده‌شده توسط پزشک یا پرستار تمیز و آماده شود. کرم معمولاً با دستِ تمیز یا وسیله‌ای استریل، به‌صورتِ یک لایهٔ یکنواخت روی کاملِ سطحِ زخم مالیده و سپس با پانسمانِ مناسب پوشانده می‌شود؛ تعدادِ دفعاتِ استفاده و ضخامتِ لایه را پزشک یا تیمِ درمان مشخص می‌کند. معمولاً پیش از هر پانسمانِ جدید، ناحیه دوباره تمیز و مقدارِ تازه‌ای از کرم روی آن گذاشته می‌شود. از تماسِ کرم با چشم، دهان و بینی خودداری کنید. حتی اگر زخم رو به بهبود به‌نظر برسد، درمان را زودتر از زمانی که پزشک گفته قطع نکنید، زیرا تداومِ پوششِ ضدِعفونی برای جلوگیری از بازگشتِ عفونت اهمیت دارد.

سیلور سولفادیازین معمولاً با داروهای موضعیِ آنزیمی که برای پاک‌کردنِ بافتِ مردهٔ زخم به کار می‌روند هم‌خوانی ندارد، زیرا نقرهٔ موجود در آن می‌تواند اثرِ آن‌ها را کم کند. در سوختگی‌های وسیع که جذبِ دارو به بدن بیشتر می‌شود، احتمالِ اثرگذاری بر برخی داروهای خوراکی مانندِ داروهای ضدِ انعقادِ خون یا داروهای پایین‌آورندهٔ قندِ خون نیز وجود دارد. فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و پمادهای دیگری را که مصرف می‌کنید، حتماً به پزشک و داروسازِ خود بگویید.