سولامر کربنات

سولامر کربنات دارویی از ردهٔ متصل‌شونده‌های فسفات (Phosphate Binder) است؛ گروهی از داروها که فسفاتِ اضافیِ خون را در بیمارانِ کلیوی کنترل می‌کنند. برخلافِ برخی داروهای مشابه، این دارو حاویِ کلسیم یا هیچ فلزی نیست و به همین دلیل در بیمارانی که باید از افزایشِ بارِ کلسیمیِ بدن پرهیز کنند، بیشتر ترجیح داده می‌شود. سولامر کربنات یک پلیمرِ بزرگ‌مولکول است که پس از خوردن وارد جریانِ خون نمی‌شود؛ بلکه در طولِ مسیرِ گوارش با فسفاتِ موجود در غذا پیوند می‌خورد، مانعِ جذبِ آن به بدن می‌شود و سپس همراه با مدفوع دفع می‌گردد. هدفِ اصلیِ آن، پایین‌نگه‌داشتنِ سطحِ فسفاتِ خون در بیمارانی است که کلیه‌هایشان دیگر توانِ کافی برای دفعِ فسفاتِ اضافه را ندارد، وضعیتی که بیشتر در نارساییِ پیشرفتهٔ کلیه و بیمارانِ دیالیزی دیده می‌شود.

سولامر کربنات را باید همراه با غذا و در ابتدای هر وعده مصرف کرد، زیرا این دارو تنها زمانی مؤثر است که هم‌زمان با فسفاتِ موجود در غذا در دستگاهِ گوارش قرار گیرد؛ مصرف با معدهٔ خالی یا میانِ وعده‌ها اثرِ درمانیِ لازم را ندارد. قرص را باید کامل و بدونِ خردکردن، جویدن یا شکستن بلعید. فرمِ پودری را نیز طبقِ راهنماییِ داروساز با آب مخلوط کرده و بلافاصله همراه با غذا بنوشید و از نگه‌داشتنِ محلولِ آماده‌شده برای بعد خودداری کنید. اگر داروهای خوراکیِ دیگری هم مصرف می‌کنید، دربارهٔ فاصلهٔ زمانیِ لازم میانِ آن‌ها و سولامر کربنات از داروساز بپرسید، زیرا مصرفِ هم‌زمان می‌تواند جذبِ برخی داروها را کم کند. مصرفِ منظم و بدونِ فراموشیِ نوبت‌ها اهمیت دارد تا سطحِ فسفاتِ خون تحتِ کنترل بماند؛ مقدار، تعدادِ نوبت‌های مصرف در روز و هرگونه تغییرِ آن را فقط پزشک یا داروسازِ معالج بر اساسِ نتیجهٔ آزمایش‌های شما تعیین می‌کند.

سولامر کربنات به‌دلیلِ ماهیتِ اتصال‌دهندهٔ خود می‌تواند جذبِ برخی داروهای خوراکیِ دیگر را نیز در دستگاهِ گوارش کاهش دهد؛ از مواردِ شناخته‌شده می‌توان به داروهای تیروئید (مانندِ لووتیروکسین)، برخی آنتی‌بیوتیک‌ها (مانندِ سیپروفلوکساسین) و داروهای سرکوب‌کنندهٔ سیستمِ ایمنی در بیمارانِ پیوندی (مانندِ مایکوفنولات) اشاره کرد که ممکن است نیاز به فاصلهٔ زمانیِ مشخص با این دارو یا پایشِ دقیق‌تر داشته باشند. مصرفِ طولانی‌مدتِ سولامر کربنات همچنین می‌تواند جذبِ ویتامین‌های محلول در چربی، مانندِ ویتامینِ D و K، را کمی کاهش دهد. به همین دلیل فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا نحوهٔ مصرف و فاصلهٔ زمانیِ مناسب میانِ آن‌ها بررسی شود.