رزوواستاتین

رزوواستاتین (Rosuvastatin) از خانوادهٔ داروهای استاتین و مهارکنندهٔ آنزیم سازندهٔ کلسترول در کبد (HMG-CoA Reductase) است و در ایران با نام‌های تجاری‌ای مانند رزوتکس و کرستور نیز عرضه می‌شود. با کاهش ساختِ کلسترول در کبد، این دارو کمک می‌کند کلسترول بد (LDL) بیشتری از خون برداشته شود؛ در نتیجه کلسترول کل و چربی‌های خون کاهش می‌یابد و کلسترول خوب (HDL) اندکی افزایش پیدا می‌کند. هدف اصلی از مصرف آن، کاهش خطر بلندمدتِ بیماری‌های قلبی-عروقی مانند حملهٔ قلبی و سکتهٔ مغزی است، نه رفع یک علامتِ زودگذر. این دارو به‌صورت قرص و در قدرت‌های گوناگون عرضه می‌شود و نوع و مقدار مناسب برای هر فرد را پزشک تعیین می‌کند.

رزوواستاتین معمولاً روزی یک‌بار مصرف می‌شود و برخلاف برخی استاتین‌های قدیمی‌تر، نیازی به مصرف حتمی در شب ندارد؛ می‌توان آن را در هر ساعتی از شبانه‌روز که برایتان راحت‌تر است میل کرد، همراه غذا یا بدون غذا. آنچه اهمیت دارد مصرف منظم و در یک ساعت مشخص هر روز است تا اثر آن روی کلسترول خون حفظ شود. حتی اگر حالتان خوب باشد یا نتیجهٔ آزمایش خونتان بهتر شده باشد، نباید بدون هماهنگی با پزشک آن را قطع کنید، زیرا با قطع دارو اثر کاهندهٔ کلسترول از بین می‌رود. مقدار دقیق و مدت مصرف را فقط پزشک، بر اساس نسخه و شرایط شما، مشخص می‌کند.

رزوواستاتین می‌تواند با برخی داروهای دیگر تداخل داشته باشد. مصرف هم‌زمان با سیکلوسپورین (از داروهای سرکوب‌کنندهٔ سیستم ایمنی) سطح خونیِ رزوواستاتین را به‌شدت بالا می‌برد و معمولاً توصیه نمی‌شود. ترکیب آن با جم‌فیبروزیل یا سایر فیبرات‌ها، و نیز برخی داروهای ضدویروسیِ اچ‌آی‌وی، می‌تواند خطر آسیب عضلانی را افزایش دهد. رزوواستاتین ممکن است اثر داروهای ضدانعقاد خون مانند وارفارین را تقویت کند و نیازمند کنترل دقیق‌تر آزمایش انعقاد خون باشد. آنتی‌اسیدهای حاوی آلومینیوم یا منیزیم نیز می‌توانند جذب این دارو را کم کنند، پس بهتر است فاصلهٔ زمانی مناسبی میان مصرف آن‌ها رعایت شود. به همین دلیل، فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید تا هر تداخل احتمالی بررسی شود.