روپینیرول

روپینیرول (Ropinirole) دارویی از ردهٔ تحریک‌کننده‌های گیرندهٔ دوپامین (Dopamine Agonist) است که در گروهِ داروهای مؤثر بر دستگاهِ عصبی جای می‌گیرد. این دارو با تحریکِ گیرنده‌های دوپامینیِ مغز، اثری شبیه دوپامینِ طبیعیِ بدن ایجاد می‌کند و کمبودِ آن را در بیماریِ پارکینسون تا حدی جبران می‌کند. همین اثرِ دوپامینی سبب می‌شود روپینیرول در کاهشِ نشانه‌های سندرم پای بی‌قرار نیز مؤثر باشد. این دارو را می‌توان به‌تنهایی یا همراه با لوودوپا مصرف کرد؛ نوع و برنامهٔ مصرف را پزشک بر اساسِ شرایطِ هر بیمار تعیین می‌کند.

روپینیرول به شکلِ قرصِ خوراکی مصرف می‌شود و بهتر است هر بار همراه با غذا میل شود تا احتمالِ حالتِ تهوع کاهش یابد. پزشک معمولاً درمان را با دوزی کم آغاز می‌کند و طیِ چند هفته به‌تدریج افزایش می‌دهد تا بدن فرصتِ سازگاری پیدا کند؛ همین اصل دربارهٔ کاهش یا قطعِ دارو هم صادق است و هرگز نباید بدونِ هماهنگی با پزشک، به‌ویژه در بیماریِ پارکینسون، مصرف را ناگهان قطع کرد. زمانِ مصرف در پارکینسون معمولاً در طولِ روز و در سندرم پای بی‌قرار عمدتاً عصر یا پیش از خواب است؛ برنامهٔ دقیقِ مصرف، تعدادِ نوبت‌ها و مقدارِ هر بار را فقط پزشک یا داروساز بر اساسِ نسخه مشخص می‌کند.

روپینیرول با برخی داروها می‌تواند تداخل داشته باشد؛ داروهای ضدِ روان‌پریشی و متوکلوپرامید اثرِ روپینیرول را خنثی می‌کنند و معمولاً هم‌زمان با آن تجویز نمی‌شوند. داروهایی مانندِ سیپروفلوکساسین، فلووکسامین و قرص‌های هورمونیِ استروژن‌دار، از جمله برخی قرص‌های ضدبارداری، می‌توانند غلظتِ روپینیرول را در خون افزایش دهند. سیگار کشیدن ممکن است اثرِ دارو را کم کند، بنابراین تغییر در عادتِ سیگارکشیدن حینِ مصرفِ روپینیرول باید به پزشک اطلاع داده شود. مصرفِ الکل یا داروهای خواب‌آور همراه با روپینیرول نیز می‌تواند خواب‌آلودگی را تشدید کند. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌های احتمالی جلوگیری شود.