پرومتازین

پرومتازین یک آنتی‌هیستامینِ نسل اول از دستهٔ داروییِ فنوتیازین‌ها (Phenothiazine) است که با مسدود کردنِ گیرندهٔ نوعِ یکِ هیستامین در بدن، علائمی مانندِ خارش، عطسه و آبریزش‌بینی را کاهش می‌دهد. این دارو همچنین بر مرکزِ کنترلِ تهوع در مغز اثر می‌گذارد و به همین دلیل در پیشگیری و درمانِ تهوع و استفراغ نیز کاربرد دارد. اثرِ آرام‌بخشیِ آن سبب شده در برخی موقعیت‌ها برای کمک به خوابِ راحت‌تر یا کاهشِ اضطراب پیش از برخی اقدام‌های پزشکی نیز استفاده شود. شکلِ شربتیِ آن معمولاً برای مصرفِ خوراکی و جذبِ نسبتاً سریع طراحی شده است.

پرومتازین را طبقِ دستورِ پزشک یا داروساز و مطابقِ برچسبِ نسخه مصرف کنید؛ شربت را با پیمانهٔ مخصوصِ اندازه‌گیری، نه با قاشقِ خانگی، اندازه بگیرید تا دوز دقیق باشد. این دارو را می‌توان همراه یا بدونِ غذا خورد؛ اگر باعثِ ناراحتیِ معده شد، مصرف همراه با غذا کمک‌کننده است. برای کمک به خواب، معمولاً کمی پیش از زمانِ خواب مصرف می‌شود و برای تهوعِ سفر، پزشک ممکن است مصرفِ آن را پیش از حرکت توصیه کند. تا وقتی از تأثیرِ دارو بر هوشیاریِ خودتان مطمئن نشده‌اید، از رانندگی یا کار با ابزارِ خطرناک خودداری کنید و بدونِ هماهنگی با پزشک، در مقدار یا مدتِ مصرف تغییری ندهید.

پرومتازین با سایر داروهای آرام‌بخش مانندِ بنزودیازپین‌ها، مسکن‌های اُپیوییدی، خواب‌آورها و الکل، اثرِ خواب‌آلودگی و کندشدنِ تنفس را تشدید می‌کند و همراهیِ آن‌ها باید با احتیاطِ زیاد و زیرِ نظرِ پزشک باشد. مصرفِ هم‌زمان با داروهای ضدافسردگیِ مهارکنندهٔ مونوآمین‌اکسیداز نیز معمولاً توصیه نمی‌شود. از آنجا که پرومتازین خودش اثرِ آنتی‌کولینرژیک دارد، همراهی با سایر داروهای دارایِ اثرِ مشابه می‌تواند خشکیِ دهان، یبوست و اختلالِ ادراری را بیشتر کند. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هرگونه تداخلِ احتمالی پیش از مصرف بررسی شود.