پلی‌میکسین بی

پلی‌میکسین بی یک آنتی‌بیوتیکِ پلی‌پپتیدی از خانوادهٔ پلی‌میکسین‌هاست که به‌صورتِ تزریقی برای درمانِ عفونت‌های جدیِ ناشی از باکتری‌های گرم‌منفی به‌کار می‌رود. این دارو به غشای بیرونیِ باکتری متصل می‌شود و ساختارِ آن را از هم می‌پاشد، به همین دلیل باکتری را می‌کشد، نه فقط رشدش را متوقف می‌کند. از آن‌جا که می‌تواند برای کلیه و سیستمِ عصبی عوارضِ جدی داشته باشد، معمولاً زمانی به‌کار می‌رود که آنتی‌بیوتیک‌های ایمن‌تر اثر نکرده‌اند یا باکتریِ عاملِ عفونت به آن‌ها مقاوم است. مصرفِ این دارو همیشه در بیمارستان و زیرِ نظرِ مستقیمِ پزشک انجام می‌شود.

این دارو به‌صورتِ تزریقی (معمولاً از راهِ وریدی) و تنها توسط کادرِ درمان در بیمارستان تجویز می‌شود؛ بنابراین نیازی به آماده‌سازی یا تزریق توسط خودِ بیمار نیست. دوز و مدتِ درمان را پزشک بر اساسِ وزن، شدتِ عفونت و شرایطِ کلیوی و عمومیِ بیمار تعیین می‌کند و ممکن است طیِ درمان چند بار تنظیم شود. رعایتِ دقیقِ زمان‌بندیِ تزریق‌ها طبقِ دستورِ پزشک اهمیت دارد و نباید دورهٔ درمان بدونِ نظرِ پزشک زودتر قطع شود، حتی اگر حالِ بیمار بهتر شده باشد، چون ممکن است عفونت به‌طورِ کامل ریشه‌کن نشده باشد. در طولِ درمان معمولاً آزمایش‌های دوره‌ای برای بررسیِ عملکردِ کلیه و وضعیتِ عمومیِ بدن انجام می‌شود.

مصرفِ هم‌زمانِ پلی‌میکسین بی با سایر داروهای آسیب‌رسان به کلیه، مانند برخی آنتی‌بیوتیک‌های آمینوگلیکوزیدی یا ونکومایسین، می‌تواند خطرِ آسیبِ کلیوی را افزایش دهد. هم‌چنین مصرفِ هم‌زمان با داروهای شل‌کنندهٔ عضلانیِ به‌کاررفته در بیهوشی یا سایر داروهای اثرگذار بر سیستمِ عصبی‌عضلانی می‌تواند ضعفِ عضلانی و حتی مشکلِ تنفسی را تشدید کند، بنابراین تیمِ درمان باید از مصرفِ هم‌زمانِ این داروها آگاه باشد. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا این تداخل‌ها پیش از شروعِ درمان به‌درستی بررسی و کنترل شوند.