پیمکرولیموس

پیمکرولیموس کرمی موضعی و غیراستروئیدی از خانوادهٔ مهارکننده‌های کلسینورین (Calcineurin Inhibitor) است که به‌صورت کرم ۱ درصد فقط روی پوست به‌کار می‌رود، نه به‌شکل خوراکی. این دارو با مهار آنزیم کلسینورین در سلول‌های ایمنی پوست، مانع آزادشدن مواد التهاب‌زا از سلول‌های T می‌شود و به این ترتیب قرمزی، التهاب و خارش ناشی از اگزما را کاهش می‌دهد. برخلاف کورتیکواستروئیدهای موضعی، پیمکرولیموس معمولاً باعث نازک‌شدن پوست نمی‌شود و به همین دلیل برای نواحی حساسی مانند صورت و چین‌های پوستی مناسب‌تر شناخته شده است. هدف اصلی آن، کنترل علائم درماتیت آتوپیک خفیف تا متوسط و کاهش نیاز به کورتیکواستروئیدهای موضعی، به‌ویژه در دوره‌های درمان طولانی یا متناوب، است.

پیمکرولیموس را فقط روی نواحی آسیب‌دیدهٔ پوست، به‌صورت لایه‌ای نازک و طبق دفعات و مدتی که پزشک مشخص می‌کند، بمالید و به‌آرامی ماساژ دهید تا جذب شود؛ این کرم فقط برای پوست است، نه چشم، بینی، دهان یا واژن. پیش از هر بار مصرف، ناحیهٔ موردنظر را بشویید و بگذارید کاملاً خشک شود، و مگر پزشک توصیه کرده باشد، روی آن را با پانسمان یا پوشش محکم نپوشانید. در طول درمان، ناحیهٔ درمان‌شده را تا حد امکان از نور مستقیم آفتاب و اشعهٔ فرابنفش دور نگه دارید و در صورت قرارگیری ناگزیر، از پوشش مناسب یا ضدآفتاب استفاده کنید؛ همچنین این کرم را روی پوستی که نشانهٔ عفونت فعال دارد به‌کار نبرید، مگر با نظر پزشک. مدت درمان و ادامه یا قطع آن، به‌ویژه در برنامه‌های نگهدارنده، فقط با نظر پزشک تعیین می‌شود و اگر پس از چند هفته بهبودی حاصل نشد، به پزشک مراجعه کنید.

از آنجا که پیمکرولیموس فقط روی پوست به‌کار می‌رود و جذب آن به داخل بدن معمولاً بسیار اندک است، تداخل دارویی سیستمیک مهمی برای آن در مصرف معمول شناخته نشده است. بااین‌حال، اگر این کرم روی سطح وسیعی از پوست یا پوست ملتهب و آسیب‌دیده به‌کار رود، جذب آن می‌تواند بیشتر شود و در این حالت، تأثیرپذیری احتمالی از داروهایی که مسیر متابولیسم کبدی مشترکی دارند را نمی‌توان کاملاً رد کرد. هم‌زمانی نوردرمانی (فتوتراپی) یا قرارگیری زیاد در معرض نور آفتاب روی ناحیهٔ درمان‌شده نیز توصیه نمی‌شود. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از نبود ناسازگاری احتمالی مطمئن شوند.