پیلوکارپین

پیلوکارپین دارویی از گروه محرک‌های مستقیم گیرنده‌های موسکارینی (Muscarinic Agonist) است که در دسته داروهای ضدگلوکوم و میوتیک (Miotic) جای می‌گیرد. این دارو با تحریک عضله مردمک باعث تنگ‌شدن آن می‌شود و با تحریک عضله مژگانی، مسیر خروج مایع داخل چشم را باز می‌کند و در نتیجه فشار داخل چشم را پایین می‌آورد. هدف اصلی از مصرف آن، کنترل فشار چشم در بیماری گلوکوم و پیشگیری از آسیب به عصب بینایی است. این دارو به‌صورت قطره چشمی مصرف می‌شود و اثرش نسبتاً سریع اما کوتاه‌مدت است؛ به همین دلیل پزشک معمولاً برنامه‌ای با دفعات مشخص برای مصرف روزانه آن تعیین می‌کند. در ایران این دارو با نام‌های تجاری بایوکارپین و گلوپین نیز عرضه می‌شود.

مصرف این قطره باید دقیقاً طبق دستور پزشک و در ساعات نسبتاً منظم روز انجام شود، چون یکنواختی مصرف در کنترل فشار چشم نقش مهمی دارد. پیش از چکاندن قطره دست‌هایتان را بشویید، سر را کمی به عقب خم کنید و پلک پایین را به‌آرامی پایین بکشید تا جیب کوچکی ایجاد شود، سپس قطره را در آن بچکانید بدون آنکه نوک ظرف به چشم یا پلک برخورد کند. پس از چکاندن، چشم را ببندید و با انگشت به‌آرامی روی گوشه داخلی چشم، کنار بینی، فشار ملایمی وارد کنید تا جذب دارو به کل بدن کمتر شود. اگر از چند قطره چشمی دیگر هم استفاده می‌کنید، طبق توصیه داروساز چند دقیقه بین آن‌ها فاصله بیندازید. این دارو را بدون هماهنگی با پزشک قطع نکنید، چون قطع ناگهانی آن می‌تواند باعث بالارفتن دوباره فشار چشم شود؛ مقدار و برنامه دقیق مصرف را همیشه پزشک یا داروساز مشخص می‌کند.

پیلوکارپین می‌تواند با سایر داروهای کولینرژیک یا میوتیک‌های دیگر اثر افزایشی داشته باشد و در مقابل، اثرش با داروهای آنتی‌کولینرژیک (Anticholinergic)، مانند برخی داروهای گشادکننده مردمک، خنثی می‌شود. مصرف هم‌زمان با قطره‌های چشمی بتابلاکر نیز ممکن است هم بر فشار چشم و هم بر ضربان قلب اثر بگذارد. اگر از چند قطره چشمی دیگر هم استفاده می‌کنید، باید فاصله زمانی کافی بین چکاندن هرکدام رعایت شود تا هر دارو فرصت جذب داشته باشد. فهرست کامل داروها، قطره‌های چشمی و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌های احتمالی جلوگیری شود.