پیلوکارپین

پیلوکارپین آلکالوییدی طبیعی از دستهٔ محرک‌های کولینرژیک (Cholinergic Agonist) است که مستقیماً گیرنده‌های موسکارینیِ بدن را فعال می‌کند. این تحریک، فعالیتِ غدد برون‌ریز و به‌ویژه غدد بزاقی را بالا می‌برد و ترشحِ بزاق را بیشتر می‌کند. شکلِ خوراکیِ این دارو عمدتاً برای درمانِ خشکیِ دهان (Xerostomia) ناشی از کاهشِ کارکردِ غدد بزاقی به کار می‌رود، به‌ویژه در سندرمِ شوگرن و پس از آسیبِ غدد بزاقی در پرتودرمانیِ ناحیهٔ سر و گردن. اثرِ آن معمولاً طیِ حدودِ نیم ساعت آغاز می‌شود و چند ساعت ادامه دارد، به همین دلیل معمولاً چند نوبت در روز تجویز می‌شود.

پیلوکارپین را طبقِ برنامه‌ای که پزشک مشخص کرده مصرف کنید، ترجیحاً همراه با یک لیوانِ پرِ آب. مصرفِ آن همراه یا بدونِ غذا معمولاً بی‌اشکال است، مگر آنکه پزشک یا داروساز توصیهٔ دیگری داده باشد. چون اثرِ دارو موقتی است، معمولاً باید در طولِ روز چند بار مصرف شود تا خشکیِ دهان به‌طورِ پیوسته کنترل شود؛ رعایتِ منظمِ نوبت‌ها به کنترلِ بهترِ علائم کمک می‌کند. مقدار و تعدادِ دقیقِ مصرفِ روزانه را فقط پزشک، متناسب با شرایطِ شما، تعیین می‌کند و بدونِ مشورتِ او نباید آن را تغییر دهید یا مصرف را قطع کنید.

پیلوکارپین می‌تواند با داروهای مسدودکنندهٔ بتا (Beta-blocker) که برای قلب و فشارِ خون تجویز می‌شوند تداخل داشته باشد و خطرِ اختلال در ریتمِ قلب را بیشتر کند. مصرفِ هم‌زمان با سایرِ داروهای کولینرژیک نیز می‌تواند عوارضی مانندِ تعریقِ بیش‌ازحد یا دلپیچه را تشدید کند، درحالی‌که داروهای آنتی‌کولینرژیک (مانندِ برخی آنتی‌هیستامین‌ها یا داروهای ضدِافسردگی) می‌توانند اثرِ آن را کم کنند. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌های ناخواسته پیشگیری شود.