پرمترین

پرمترین ترکیبی ضدانگلِ مصنوعی از خانوادهٔ پیرتروئیدهاست (Pyrethroid) که به‌صورتِ کرمِ ۵ درصد برای مصرفِ موضعی روی پوست تولید می‌شود و در ردهٔ داروهای ضدانگلِ پوستی جای می‌گیرد. مکانیسمِ اثرِ آن بر پایهٔ اختلال در کانال‌های سدیمیِ غشای عصبیِ کنه است؛ این اختلال، انتقالِ پیامِ عصبی در بدنِ انگل را مختل می‌کند و به فلج‌شدن و مرگِ کنه و تخم‌های آن می‌انجامد. جذبِ پرمترین از پوستِ سالم بسیار اندک است و بخشِ کوچکی که جذب می‌شود نیز به‌سرعت در بدن غیرفعال می‌شود، به همین دلیل خطرِ مسمومیتِ سامانه‌ای آن نسبت به بسیاری از داروهای خوراکی پایین‌تر است. هدفِ اصلیِ درمان با این کرم، پاک‌سازیِ کاملِ پوست از کنهٔ عاملِ گال و پیشگیری از سرایتِ آن به دیگران است.

کرمِ پرمترین فقط برای مصرفِ موضعی و روی پوستِ تمیز و خشک است؛ نباید خورده شود یا وارد چشم، دهان و مخاطات شود. ناحیه‌ای از بدن که باید پوشش داده شود و مدتِ زمانی که کرم باید پیش از شستشو روی پوست بماند را پزشک یا داروساز مشخص می‌کند؛ معمولاً در بزرگسالان از گردن تا نوکِ انگشتانِ پا، و در نوزادان، کودکانِ خردسال و سالمندان، به دستورِ پزشک، صورت و پوستِ سر نیز پوشش داده می‌شود. لباس‌ها، ملحفه‌ها و حوله‌های موردِ استفادهٔ اخیر بهتر است هم‌زمان با دورهٔ درمان، در آبِ داغ شسته یا برای چند روز دور از تماس نگه‌داشته شوند تا احتمالِ آلودگیِ مجدد کاهش یابد. خارشِ باقی‌مانده پس از درمان، حتی تا چند هفته، طبیعی است و به‌تنهایی نشانهٔ شکستِ درمان یا نیازِ به تکرارِ زودهنگامِ آن نیست؛ تصمیم برای تکرارِ درمان را فقط پزشک بگیرد.

از آن‌جا که جذبِ پرمترین از پوستِ سالم بسیار محدود است، تداخل‌های دارویی سامانه‌ای آن به‌مراتب کمتر از داروهای خوراکی است، اما بازهم باید احتیاط کرد. استفادهٔ هم‌زمان از سایرِ کرم‌ها، لوسیون‌ها یا محصولاتِ چرب و روغنیِ موضعی روی همان ناحیه از پوست ممکن است بر جذب یا ماندگاریِ پرمترین اثر بگذارد، مگر آنکه پزشک یا داروساز آن را تأیید کرده باشد. فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و محصولاتِ موضعیِ دیگری که مصرف می‌کنید، به‌ویژه هر داروی ضدانگل یا ضدشپشِ دیگر، را به پزشک و داروساز بگویید تا از تداخل‌ها و مصرفِ هم‌زمانِ نابه‌جا پیشگیری شود.