اولاراتوماب

اولاراتوماب با نام تجاری لارتروو، یک پادتن تک‌دودمانی انسانی و داروی ضدسرطان است. این دارو به گیرندهٔ آلفای فاکتور رشد مشتق از پلاکت روی برخی سلول‌های توموری و بافت پیرامون تومور متصل می‌شود و پیام‌های رشد را مهار می‌کند. کاربرد آن به‌طور تاریخی، همراه با دوکسوروبیسین در برخی بزرگسالان مبتلا به سارکوم بافت نرم پیشرفته بود. بررسی تأییدی سود آن را نسبت به دوکسوروبیسین به‌تنهایی تأیید نکرد و مجوز کاربردش در برخی کشورها پس گرفته یا لغو شد؛ بنابراین تصمیم دربارهٔ هر مصرف فعلی باید تخصصی و موردی باشد.

اولاراتوماب داروی خانگی نیست و فقط پس از رقیق‌سازی، به‌صورت تزریق وریدی آهسته در مرکز درمانی و زیر نظر تیم سرطان‌شناسی داده می‌شود؛ تزریق سریع یا تزریق مستقیم مجاز نیست. زمان‌بندی نوبت‌ها، همراهی با دوکسوروبیسین و داروی پیشگیرانهٔ احتمالی برای کاهش واکنش تزریقی، طبق نسخه و پروتکل درمانی تعیین می‌شود. هنگام تزریق هرگونه گرگرفتگی، لرز، تنگی نفس، خس‌خس، درد قفسهٔ سینه یا سرگیجه را همان لحظه اطلاع دهید. نوبت‌ها را خودسرانه جابه‌جا نکنید و درمان را بدون تصمیم متخصص سرطان قطع یا ادامه ندهید؛ به‌ویژه چون کاربرد این دارو در بسیاری از کشورها متوقف شده است.

برای شکل تزریقی اولاراتوماب، تداخل غذایی شناخته‌شده‌ای مطرح نیست. این دارو در کاربرد تاریخی همراه با دوکسوروبیسین استفاده می‌شد، اما عوارض درمان ترکیبی و نیاز به پایش قلب، شمارش سلول‌های خون و وضعیت عمومی باید جداگانه بررسی شود. به‌دلیل احتمال کاهش پلاکت یا گلبول‌های سفید، مصرف داروهای ضدانعقاد، ضدپلاکت، داروهای تضعیف‌کنندهٔ مغز استخوان، داروهای سرطان و مکمل‌ها باید به تیم درمان گفته شود. الکل تداخل اختصاصی شناخته‌شده‌ای ندارد، اما می‌تواند تهوع، کم‌آبی یا ضعف را بدتر کند؛ فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید.