نیفدیپین

نیفدیپین دارویی از خانوادهٔ مسدودکننده‌های کانال کلسیم (Calcium Channel Blocker)، از زیرگروهِ دی‌هیدروپیریدین‌ها، است که برای درمانِ فشار خونِ بالا و آنژینِ صدری به کار می‌رود. این دارو با مسدودکردنِ ورودِ کلسیم به سلول‌های عضلانیِ دیوارهٔ رگ‌ها، باعثِ شل‌شدن و گشادشدنِ عروق می‌شود؛ در نتیجه، مقاومتِ رگ‌ها کاهش می‌یابد، فشار خون پایین می‌آید و جریانِ خونِ رسیده به عضلهٔ قلب بهبود پیدا می‌کند. نیفدیپین در دو دستهٔ کلیِ اثرِ سریع (کپسول) و اثرِ طولانی (قرصِ آهسته‌رهش) عرضه می‌شود که کاربردِ بالینیِ متفاوتی دارند و نوعِ مناسب را پزشک انتخاب می‌کند. هدفِ اصلیِ درمان، کنترلِ پایدارِ فشار خون و کاهشِ تعداد و شدتِ حملاتِ آنژین است، نه رفعِ فوریِ علائم.

نحوهٔ دقیقِ مصرف و فاصلهٔ دوزها را پزشک یا داروساز بر اساسِ نسخه مشخص می‌کند. بسته به نوعِ فرآورده، نیفدیپین را می‌توان با یا بدونِ غذا مصرف کرد، اما بهتر است هر روز در ساعتِ مشخصی مصرف شود تا اثرِ دارو یکنواخت بماند. قرص‌های آهسته‌رهش (مانندِ آدالات ال‌آ) باید کامل و با آب بلعیده شوند و هرگز نباید خرد، جویده یا نصف شوند، چون این کار می‌تواند باعثِ آزادشدنِ یک‌بارهٔ دارو و افتِ خطرناکِ فشار خون شود. در طولِ درمان از مصرفِ گریپ‌فروت و آبِ آن خودداری کنید. اگر دارو برای فشار خون یا آنژین تجویز شده، بدونِ هماهنگی با پزشک آن را قطع نکنید، چون قطعِ ناگهانی می‌تواند کنترلِ بیماری را مختل کند.

نیفدیپین با برخی داروها و موادِ غذایی تداخل دارد. آب‌گریپ‌فروت می‌تواند غلظتِ خونیِ دارو و خطرِ عوارض را به‌طورِ محسوسی افزایش دهد، به همین دلیل بهتر است در طولِ درمان مصرف نشود. هم‌زمانی با سایر داروهای پایین‌آورندهٔ فشار خون، بتابلوکرها یا نیترات‌ها ممکن است افتِ فشار خون را تشدید کند. برخی داروهای ضدقارچ و آنتی‌بیوتیک‌های خاص می‌توانند غلظتِ خونیِ نیفدیپین را افزایش دهند، در حالی که برخی داروهای ضدصرع ممکن است اثرِ آن را کاهش دهند. این دارو همچنین ممکن است غلظتِ خونیِ داروهایی مانندِ دیگوکسین را تغییر دهد، و الکل نیز می‌تواند افتِ فشار خون را تشدید کند. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو.