نویراپین

نویراپین از خانوادهٔ مهارکننده‌های غیرنوکلئوزیدیِ ترانس‌کریپتاز معکوس (NNRTI) است، گروهی از داروهای ضدرتروویروسی که برای مهارِ ویروسِ نقصِ ایمنیِ انسانی (اچ‌آی‌وی) به‌کار می‌روند. این دارو برخلافِ برخی داروهای هم‌رده، نیازی به فعال‌سازیِ داخلِ سلولی ندارد و مستقیماً به آنزیمِ ترانس‌کریپتازِ معکوسِ ویروس متصل می‌شود و از فعالیتِ آن در ساختِ مادهٔ ژنتیکیِ ویروس جلوگیری می‌کند. نویراپین هرگز به‌تنهایی مصرف نمی‌شود، بلکه همواره بخشی از یک رژیمِ درمانیِ ترکیبیِ چنددارویی است، زیرا مصرفِ تنهایِ آن به‌سرعت به مقاومتِ دارویی می‌انجامد. هدفِ اصلی از این درمان، سرکوبِ بارِ ویروسی، حفظِ عملکردِ سیستمِ ایمنی و پیشگیری از پیشرفتِ بیماری است.

نویراپین معمولاً به‌صورتِ قرص یا سوسپانسیونِ خوراکی، با یا بدونِ غذا مصرف می‌شود؛ بهتر است هر بار در ساعتِ مشخصی از شبانه‌روز خورده شود تا سطحِ دارو در خون یکنواخت بماند. در آغازِ درمان، معمولاً یک دورهٔ کوتاهِ آغازین با دوزِ کمتر در نظر گرفته می‌شود تا خطرِ بروزِ بثوراتِ پوستی کاهش یابد؛ افزایشِ دوز به مرحلهٔ بعد فقط با تأییدِ پزشک و طبقِ نسخه انجام می‌گیرد. سوسپانسیون را پیش از مصرف خوب تکان دهید. پایبندیِ کامل به برنامهٔ مصرف اهمیتِ زیادی دارد و نباید دوزی فراموش شود؛ فراموش‌کردنِ مکررِ دوزها می‌تواند به مقاومتِ ویروس در برابرِ دارو بینجامد. هرگز بدونِ مشورتِ پزشک درمان را قطع یا دوباره شروع نکنید، به‌ویژه اگر پیش‌تر به‌دلیلِ بثورات یا مشکلِ کبدی قطع شده باشد. مقدارِ دقیقِ مصرف و طولِ دوره را فقط پزشک بر اساسِ نسخه تعیین می‌کند.

نویراپین بر شیوهٔ متابولیزه‌شدنِ بسیاری از داروهای دیگر در کبد اثر می‌گذارد و می‌تواند اثربخشیِ آن‌ها را کاهش دهد؛ از جمله قرص‌هایِ پیشگیری از بارداریِ هورمونی که ممکن است دیگر اثرِ کافی نداشته باشند و نیاز به روشِ مکملِ پیشگیری باشد. تداخل با برخی داروهایِ ضدرتروویروسیِ دیگر، داروهایِ ضدسل مانندِ ریفامپین، برخی داروهایِ ضدقارچ، متادون و برخی داروهایِ ضدتشنج نیز شناخته‌شده است و می‌تواند نیازمندِ تنظیمِ دوز یا تغییرِ داروها باشد. مصرفِ هم‌زمانِ گیاهِ گل‌راعی (سنت‌جانز‌ورت) نیز توصیه نمی‌شود، زیرا اثربخشیِ نویراپین را کاهش می‌دهد. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هرگونه تداخلِ احتمالی پیش از شروعِ درمان بررسی شود.