میدودرین

میدودرین دارویی از ردهٔ آگونیست‌های گیرندهٔ آلفا-۱ آدرنرژیک (Alpha-1 Adrenergic Agonist) است که در بدن به مادهٔ فعالِ خود تبدیل می‌شود و با تحریکِ گیرنده‌های آلفا-۱ در دیوارهٔ سرخرگ‌ها و سیاهرگ‌ها باعثِ تنگ‌شدنِ عروق می‌شود. نتیجهٔ این تنگ‌شدنِ عروق، بالارفتنِ فشارِ خون است؛ به همین دلیل برخلافِ اغلبِ داروهای فشارِ خون که آن را پایین می‌آورند، هدفِ میدودرین دقیقاً برعکس است. این دارو معمولاً برای بیمارانی به کار می‌رود که فشارِ خونشان هنگامِ ایستادن به‌طورِ خطرناکی افت می‌کند و روش‌های غیردارویی به‌تنهایی برای کنترلِ آن کافی نبوده است. اثرِ میدودرین بیشتر روی عروقِ محیطی است و برخلافِ برخی داروهای مشابه، به‌طورِ چشمگیری وارد مغز نمی‌شود.

میدودرین را طبقِ برنامه‌ای که پزشک مشخص می‌کند، در ساعاتی از روز که قرار است بیدار و در حالتِ نشسته یا ایستاده باشید مصرف کنید. نکتهٔ کلیدی این است که آخرین دوزِ روزانه باید چند ساعت پیش از زمانِ خواب مصرف شود و بلافاصله پس از خوردنِ قرص نباید دراز بکشید. مقدارِ دقیقِ هر نوبت و فاصلهٔ زمانیِ آن را فقط پزشک بر اساسِ نسخه تعیین می‌کند و نباید بدونِ مشورت تغییر یابد. مصرفِ منظم و در ساعاتِ ثابت به کنترلِ بهترِ فشارِ خون کمک می‌کند؛ بدونِ هماهنگی با پزشک، حتی در صورتِ بهبودِ نشانه‌ها، مصرف را قطع نکنید. اگر یک نوبت را فراموش کردید، بدونِ دوبرابر کردنِ دوزِ بعدی، طبقِ راهنماییِ داروساز یا برگهٔ راهنمای داخلِ بسته عمل کنید.

میدودرین می‌تواند با داروهایی که خود باعثِ بالارفتنِ فشارِ خون یا تنگ‌شدنِ عروق می‌شوند (مانندِ برخی ضداحتقان‌های سرماخوردگی) اثرِ افزاینده داشته باشد و فشارِ خون را بیش‌ازحد بالا ببرد. هم‌زمانی با داروهایی که ضربانِ قلب را کاهش می‌دهند (مانندِ دیگوکسین یا مسدودکننده‌های گیرندهٔ بتا) می‌تواند خطرِ کندشدنِ بیش‌ازحدِ ضربانِ قلب را افزایش دهد، و مصرفِ هم‌زمان با مسدودکننده‌های گیرندهٔ آلفا که معمولاً برای بزرگیِ خوش‌خیمِ پروستات تجویز می‌شوند ممکن است اثرِ درمانیِ یکدیگر را خنثی کند. به همین دلیل فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و داروهای گیاهیِ مصرفی‌تان را حتماً به پزشک و داروسازتان بگویید تا هرگونه تداخلِ احتمالی پیش از شروعِ درمان بررسی شود.