ممانتین

ممانتین هیدروکلراید دارویی از دستهٔ آنتاگونیست‌های گیرندهٔ NMDA (N-methyl-D-aspartate) است که در گروهِ درمانیِ داروهای ضدزوال‌عقل قرار می‌گیرد. در بیماری آلزایمر، فعالیتِ بیش‌ازحدِ ناقلِ عصبیِ گلوتامات می‌تواند به سلول‌های مغزی آسیب برساند؛ ممانتین با مهارِ ملایم و کنترل‌شدهٔ این گیرنده‌ها، بدون مختل‌کردنِ سیگنال‌دهیِ طبیعیِ لازم برای یادگیری و حافظه، از این آسیب می‌کاهد. هدفِ اصلی از مصرفِ این دارو، درمانِ قطعیِ آلزایمر نیست، بلکه کند کردنِ سرعتِ پیشرفتِ علائم است تا بیمار برای مدتی طولانی‌تر عملکردِ روزمرهٔ بهتری داشته باشد. این دارو معمولاً به‌صورتِ قرص و با شروعِ دوزِ کم و افزایشِ تدریجی، طبقِ نظرِ پزشک تجویز می‌شود.

ممانتین را دقیقاً طبقِ دستورِ پزشک و داروساز مصرف کنید؛ این دارو را می‌توان همراه با غذا یا بدونِ غذا میل کرد. درمان معمولاً با دوزِ پایین آغاز می‌شود و پزشک به‌تدریج و در فواصلِ مشخص، دوز را تا رسیدنِ به مقدارِ مناسب برای شما افزایش می‌دهد؛ این روندِ تدریجی را خودسرانه تغییر ندهید. سعی کنید قرص را هر روز در ساعتِ مشخصی مصرف کنید تا اثرِ درمان پایدار بماند؛ اگر نوبتی را فراموش کردید و به نوبتِ بعدی نزدیک بودید، همان نوبت را نادیده بگیرید و دوز را دوبرابر نکنید. قطعِ ناگهانیِ دارو بدونِ هماهنگی با پزشک توصیه نمی‌شود، زیرا ممکن است بر روندِ کنترلِ علائم اثر بگذارد.

ممانتین می‌تواند با برخی داروهای دیگر تداخل داشته باشد. مصرفِ هم‌زمان با داروهایی که اثری مشابه بر گیرندهٔ NMDA دارند، مانندِ آمانتادین، کتامین یا دکسترومتورفان، می‌تواند خطرِ عوارضِ عصبی را افزایش دهد. داروهایی که pH ادرار را قلیایی می‌کنند، مانندِ برخی مهارکننده‌های کربنیک‌انیدراز یا مقادیرِ بالای بی‌کربنات سدیم، ممکن است دفعِ ممانتین را کاهش داده و غلظتِ آن را در خون بالا ببرند. مصرفِ الکل هم‌زمان با این دارو توصیه نمی‌شود، چون می‌تواند عوارضی مانندِ سرگیجه و خواب‌آلودگی را تشدید کند. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا خطرِ تداخل‌های احتمالی بررسی و کنترل شود.