کتوتیفن

کتوتیفن دارویی از گروه آنتی‌هیستامین‌های نسل دوم است که علاوه بر مسدودکردن گیرنده‌های هیستامین، از آزادشدنِ هیستامین و دیگر واسطه‌های التهابی از سلول‌های ماست هم جلوگیری می‌کند؛ به همین دلیل به آن «پایدارکنندهٔ سلول‌های ماست» (Mast Cell Stabilizer) هم می‌گویند. این ویژگیِ دوگانه سبب شده کتوتیفن هم برای کاهش علائم آلرژیک فعلی و هم برای پیشگیریِ درازمدت از بروز آن‌ها به کار رود. اثر پیشگیرانهٔ آن معمولاً تدریجی است و ممکن است چند هفته مصرف منظم طول بکشد تا نتیجهٔ کامل آن آشکار شود. این دارو در ایران هم به شکل خوراکی (قرص و شربت) برای آلرژی‌های عمومی و پیشگیری از آسم، و هم به شکل قطرهٔ چشمی برای آلرژیِ چشم عرضه می‌شود.

کتوتیفن را می‌توان همراه با غذا یا بدون آن مصرف کرد. اگر در روزهای اول خواب‌آلودگی آزاردهنده باشد، پزشک معمولاً توصیه می‌کند دوزِ اصلی یا تنها دوزِ روزانه نزدیکِ زمانِ خواب شب مصرف شود. برای شکلِ شربت، فقط از پیمانه یا قاشقِ مخصوصِ اندازه‌گیریِ همراهِ دارو استفاده کنید، نه قاشق‌های آشپزخانه. اگر از قطرهٔ چشمی استفاده می‌کنید، پیش از هر بار مصرف دست‌هایتان را بشویید و نوکِ قطره‌چکان را به چشم یا هیچ سطحِ دیگری نزنید. از آن‌جا که اثرِ پیشگیرانهٔ کتوتیفن تدریجی است، مصرف را طبقِ مدتی که پزشک یا داروساز مشخص کرده ادامه دهید و بدونِ مشورت با آن‌ها ناگهان قطع نکنید، حتی اگر علائم بهبود یافته باشد. مقدارِ دقیقِ مصرف، دفعات و طولِ دورهٔ درمان را فقط پزشک یا داروساز، بر اساسِ نسخه و شرایطِ شما، تعیین می‌کند.

کتوتیفن در کنارِ داروهای آرام‌بخش، خواب‌آور، برخی داروهای ضدافسردگی، دیگر آنتی‌هیستامین‌ها و نوشیدنی‌های الکلی می‌تواند اثرِ خواب‌آوری و کاهندهٔ هوشیاری را تشدید کند؛ مصرفِ هم‌زمانِ این‌ها باید با احتیاط و زیر نظرِ پزشک باشد. در برخی اطلاعاتِ دارویی، مصرفِ هم‌زمانِ کتوتیفن با داروهای خوراکیِ کاهندهٔ قندِ خون با کاهشِ خفیف و برگشت‌پذیرِ شمارِ پلاکت‌های خون همراه بوده است؛ به همین دلیل در بیمارانِ دیابتی، پزشک ممکن است پایشِ دوره‌ای توصیه کند. همیشه فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هرگونه تداخلِ احتمالی بررسی شود.