ایورمکتین

ایورمکتین در فرآوردهٔ موضعیِ خود به‌صورتِ کرمِ ۱ درصد و تنها برای مصرفِ روی پوست عرضه می‌شود و از گروهِ داروهای درمانگرِ پوست به‌شمار می‌رود. این دارو دو اثرِ هم‌زمان دارد: از یک‌سو پاسخِ التهابیِ پوست را مستقیماً کاهش می‌دهد و از سویِ دیگر بر جمعیتِ کنه‌ریزهای طبیعیِ پوست به‌نامِ دیمودکس، که تراکمِ بالای آن‌ها در روزاسه نقش دارد، اثر می‌گذارد. به همین دلیل، برخلافِ بسیاری از درمان‌های موضعیِ روزاسه که تنها بر التهاب اثر دارند، این کرم از دو مسیرِ هم‌زمان به کاهشِ جوش‌های قرمز و برجستهٔ روزاسه کمک می‌کند. هدفِ اصلیِ آن، کاهشِ تدریجیِ تعدادِ این ضایعاتِ التهابی طیِ هفته‌های مصرفِ منظم است، نه رفعِ فوری یا درمانِ قطعیِ این بیماریِ مزمنِ پوستی.

این کرم را طبقِ دستورِ پزشک، معمولاً یک‌بار در روز و به‌مقدارِ کم، تنها روی نواحیِ آسیب‌دیدهٔ صورت بمالید؛ پیش از مصرف صورت را با شوینده‌ای ملایم بشویید، کاملاً خشک کنید و سپس لایه‌ای نازک از کرم را روی نواحیِ موردنظر پخش کنید. از تماسِ کرم با چشم، پلک، لب، داخلِ بینی و زخم‌های باز خودداری کنید و در صورتِ تماسِ تصادفی، محل را با آبِ فراوان بشویید. اثرِ این کرم به‌تدریج و طیِ هفته‌ها ظاهر می‌شود، پس حتی اگر بهبودی دیر ظاهر شد، بدونِ مشورت با پزشک مصرف را قطع نکنید؛ نظمِ روزانه در مصرف اهمیتِ زیادی دارد. مقدارِ دقیق و مدتِ درمان را فقط پزشک یا داروساز، بر اساسِ وضعیتِ پوستِ شما، تعیین می‌کند.

از آنجا که ایورمکتینِ موضعی تنها روی پوست به‌کار می‌رود و جذبِ سیستمیکِ آن بسیار اندک است، تداخلِ داروییِ سیستمیکِ مهمی برای آن در مصرفِ معمول شناخته نشده است. با این حال، استفادهٔ هم‌زمان از سایرِ فرآورده‌های موضعیِ صورت، از جمله لوسیون‌ها، اسکراب‌ها یا سایرِ داروهای ضدجوش و ضدروزاسه، ممکن است احتمالِ تحریک و خشکیِ پوست را افزایش دهد و بهتر است تنها با هماهنگیِ پزشک انجام شود. فهرستِ کاملِ داروها، محصولاتِ موضعی و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از نبودِ ناسازگاریِ احتمالی مطمئن شوند.