اس‌سیتالوپرام

اس‌سیتالوپرام (Escitalopram) دارویی از رده داروهای مؤثر بر دستگاه عصبی مرکزی است که در زیرگروه مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) جای می‌گیرد و برای درمان اختلال‌های خلقی و اضطرابی به کار می‌رود. این دارو با جلوگیری از بازجذب سروتونین در سیناپس‌های مغزی، غلظت این ناقلِ عصبی را در دسترسِ سلول‌های عصبی افزایش می‌دهد. افزایش تدریجی سروتونین در طول چند هفته به تثبیت خلق‌وخو و کاهش اضطراب می‌انجامد. اس‌سیتالوپرام در ایران عمدتاً با نام تجاری سیپرالکس و به شکل قرص با قدرت‌های ۵، ۱۰ و ۲۰ میلی‌گرم عرضه می‌شود.

اس‌سیتالوپرام معمولاً روزی یک‌بار، همراه یا بدون غذا مصرف می‌شود؛ مصرف همراه غذا می‌تواند احتمال ناراحتی معده را کم کند. اگر دارو در شما خواب‌آلودگی ایجاد کند بهتر است شب و اگر بی‌خوابی ایجاد کند بهتر است صبح میل شود، اما زمان دقیق مصرف را پزشک مشخص می‌کند. تا وقتی از واکنش بدن‌تان به دارو مطمئن نشده‌اید، در رانندگی یا کار با ماشین‌آلات که نیاز به هوشیاری کامل دارند احتیاط کنید، چون این دارو ممکن است در برخی افراد خواب‌آلودگی یا سرگیجه ایجاد کند. اثر کامل دارو معمولاً چند هفته طول می‌کشد، پس حتی اگر بهبودی را فوری احساس نکردید، مصرف را بدون مشورت با پزشک قطع نکنید. تنظیم دوز و مدت درمان کاملاً بر عهدهٔ پزشک است و کاهش یا قطع آن باید تدریجی و زیر نظر او انجام شود تا از بروز نشانه‌های قطع دارو جلوگیری شود.

پیش از مصرف اس‌سیتالوپرام، فهرست کاملِ داروها، مکمل‌ها و گیاهان دارویی‌ات را به پزشک و داروساز بگو. مصرف هم‌زمان با مهارکننده‌های مونوآمین‌اکسیداز ممنوع و خطرناک است؛ ترکیب آن با داروهای سروتونرژیک دیگر مانند برخی مسکن‌ها (مثل ترامادول)، داروهای میگرن از خانوادهٔ تریپتان‌ها یا داروی گیاهی سنت جانز ورت خطر سندرم سروتونین را بالا می‌برد. هم‌زمانی با آسپرین، ضدالتهاب‌های غیراستروئیدی و رقیق‌کننده‌های خون نیز می‌تواند احتمال خون‌ریزی را افزایش دهد. مصرف الکل در دورهٔ درمان توصیه نمی‌شود، چون می‌تواند عوارض دارو را تشدید کند.