اریترومایسین

اریترومایسین پمادی چشمی از ردهٔ آنتی‌بیوتیک‌هایِ ماکرولید (Macrolide) است که به‌صورتِ موضعی و مستقیماً درونِ چشم استفاده می‌شود. این دارو با مهارِ ساختِ پروتئین در باکتری، از رشد و تکثیرِ آن جلوگیری می‌کند و به این ترتیب عفونتِ سطحیِ چشم را کنترل می‌کند. چون فقط در سطحِ چشم اثر می‌گذارد، جذبِ آن به جریانِ خون بسیار ناچیز است و اثرش عمدتاً محدود به همان ناحیه می‌ماند. هدفِ اصلیِ درمان با این پماد، از بین بردنِ باکتریِ عاملِ عفونت، کاهشِ التهاب و قرمزیِ چشم، و پیشگیری از گسترشِ عفونت به بافت‌هایِ اطراف است.

پیش از استفاده، دست‌ها را کاملاً بشویید. سرتان را کمی به عقب خم کنید، پلکِ پایین را به‌آرامی پایین بکشید تا گودیِ کوچکی ایجاد شود و نواری نازک از پماد را درونِ همین گودی — نه مستقیماً رویِ کرهٔ چشم — قرار دهید، سپس چشم را چند لحظه به‌آرامی ببندید. نوکِ لولهٔ دارو نباید به چشم، پلک، دست یا هیچ سطحِ دیگری برخورد کند تا دارو آلوده نشود. اگر هم‌زمان از قطرهٔ چشمیِ دیگری هم استفاده می‌کنید، معمولاً باید قطره را چند دقیقه زودتر و این پماد را در انتها به‌کار برد، مگر آنکه پزشک یا داروساز ترتیبِ دیگری توصیه کرده باشد. تارشدنِ موقتِ دید بلافاصله پس از استفاده، به‌دلیلِ بافتِ چرب و غلیظِ پماد، طبیعی است، پس بهتر است تا شفاف‌شدنِ دوبارهٔ دید از رانندگی یا کارهایِ حساس خودداری کنید. حتی اگر نشانه‌ها زودتر بهبود یافتند، دورهٔ کاملِ درمان را طبقِ تعدادِ دفعات و مدتی که پزشک تعیین کرده ادامه دهید و آن را خودسرانه قطع نکنید تا عفونت به‌طورِ کامل از بین برود.

چون این پماد فقط به‌صورتِ موضعی در چشم استفاده می‌شود، جذبِ آن به خون بسیار کم است و تداخلِ داروییِ سیستمیکِ شناخته‌شدهٔ مهمی ندارد. مهم‌ترین نکته دربارهٔ تداخل، استفادهٔ هم‌زمان با سایرِ داروهایِ چشمی است؛ اگر بیش از یک قطره یا پمادِ چشمی مصرف می‌کنید، باید فاصلهٔ زمانیِ کافی بینِ آن‌ها رعایت شود تا هر دارو فرصتِ اثرگذاری داشته باشد. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هر تداخلِ احتمالی، به‌ویژه با سایرِ فرآورده‌هایِ چشمی، بررسی شود.