ادروفونیوم کلراید

ادروفونیوم کلراید یک دارویِ کولینرژیک از دستهٔ مهارکننده‌های کولین‌استرازِ برگشت‌پذیر است. این دارو با جلوگیریِ موقت از تجزیهٔ ماده‌ای طبیعی به نامِ استیل‌کولین در محلِ اتصالِ عصب و عضله، برای مدتی کوتاه انقباضِ عضلانی را تقویت می‌کند. اثرِ آن ظرفِ چند ثانیه تا حدودِ یک دقیقه پس از تزریقِ وریدی آغاز می‌شود و تنها چند دقیقه دوام می‌آورد. به همین دلیل هدفِ اصلیِ آن کمک به تشخیصِ بیماریِ میاستنی گراویس (Myasthenia Gravis) است، نه درمانِ روزانه. این دارو همیشه توسط پزشک یا تیمِ درمانی و در محیطِ بیمارستان یا کلینیکِ مجهز تزریق می‌شود.

ادروفونیوم کلراید هرگز توسط خودِ بیمار مصرف نمی‌شود؛ این دارو را پزشک یا پرستارِ آموزش‌دیده، معمولاً به‌صورتِ تزریقِ وریدی و در محیطی که امکانِ پایشِ ضربان‌قلب، فشارِخون و تنفس فراهم باشد، تجویز می‌کند. مقدار، سرعتِ تزریق و تعدادِ نوبت‌ها را پزشک بر اساسِ هدفِ آزمایش (تشخیصی یا خنثی‌سازیِ شل‌کننده) و پاسخِ بدنِ شما در همان لحظه تعیین می‌کند. پیش از تزریق معمولاً وسایلِ احیا و داروی آتروپین در دسترس نگه داشته می‌شود تا در صورتِ بروزِ واکنشِ شدید بلافاصله استفاده شود. از آنجا که این دارو در خانه مصرف نمی‌شود، نیازی به یادآوریِ نوبت یا نگرانی از قطعِ خودسرانه نیست؛ همهٔ این تصمیم‌ها بر عهدهٔ تیمِ درمان است.

ادروفونیوم کلراید می‌تواند با سایرِ داروهای کولینرژیک یا مهارکننده‌های کولین‌استراز، مانندِ نئوستیگمین و پیریدوستیگمین، اثرِ افزایشی داشته باشد و خطرِ عوارضِ کولینرژیک را بالا ببرد؛ درحالی‌که داروهای آنتی‌کولینرژیک مانندِ آتروپین می‌توانند نشانه‌های آن را بپوشانند. مصرفِ هم‌زمان با داروهای کاهندهٔ ضربانِ قلب، مانندِ برخی بتابلوکرها یا دیگوکسین، می‌تواند خطرِ آهسته‌شدنِ بیش‌ازحدِ ضربانِ قلب را افزایش دهد، و اثرِ برخی شل‌کننده‌های عضلانی مانندِ سوکسینیل‌کولین نیز ممکن است تحتِ تأثیرِ آن قرار گیرد. چون این دارو معمولاً پیش از یک آزمایش یا در حینِ بیهوشی تزریق می‌شود، فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو.