پادتن اختصاصی دیگوکسین

پادتن اختصاصی دیگوکسین فرآورده‌ای زیستی است که از قطعات کوچک آنتی‌بادی‌های اختصاصی علیه دیگوکسین ساخته شده و مستقیماً به مولکول‌های دیگوکسین در خون و بافت‌های بدن متصل می‌شود. این دارو در ردهٔ پادزهرها قرار دارد و برخلاف خود دیگوکسین که برای تقویت انقباض و تنظیم ریتم قلب به کار می‌رود، نقشش خنثی‌کردن اثر دیگوکسین در بدن است. با اتصال به دیگوکسین آزاد، این پادتن مانع از تأثیر آن بر سلول‌های قلبی می‌شود و مجموعهٔ حاصل از طریق کلیه از بدن دفع می‌گردد. هدف اصلی آن نجات جان بیمارانی است که دچار مسمومیت شدید با دیگوکسین شده و ریتم قلب یا وضعیت گردش خونشان به خطر افتاده است.

این دارو را پزشک یا تیم درمان اورژانس، تنها در محیط بیمارستانی و از راه تزریق وریدی (معمولاً به‌صورت انفوزیون آهسته)، تجویز می‌کند. مقدار مصرف بر اساس میزان دیگوکسین موجود در بدن—که از روی سطح خونی دیگوکسین یا مقدار مصرف‌شده و وزن بیمار محاسبه می‌شود—به‌طور اختصاصی برای هر بیمار توسط پزشک تعیین می‌گردد. در طول و پس از تزریق، ریتم قلب، فشار خون و سطح پتاسیم خون بیمار به‌دقت پایش می‌شود. این دارو هرگز در منزل یا بدون نظارت مستقیم پزشک استفاده نمی‌شود و تصمیم دربارهٔ زمان و مقدار دقیق آن کاملاً بر عهدهٔ تیم درمان است.

این دارو به‌طور مستقیم به دیگوکسین موجود در خون متصل می‌شود؛ به همین دلیل، پس از تزریق آن، آزمایش‌های معمول سنجش دیگوکسین خون تا مدتی نتیجه‌ای نادرست و بالاتر از واقع نشان می‌دهند و پزشک این نکته را در تفسیر آزمایش‌ها لحاظ می‌کند. از سوی دیگر، چون اثر دیگوکسین خنثی می‌شود، فایدهٔ آن روی ریتم و انقباض قلب نیز از بین می‌رود و ممکن است علائم نارسایی قلبی یا آریتمی‌ای که پیش‌تر با دیگوکسین کنترل می‌شد، بازگردد؛ تیم پزشکی بیمار را از این نظر هم پایش می‌کند. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید تا در برنامهٔ درمان و پایش پس از تزریق لحاظ شود.