دسموپرسین

دسموپرسین (Desmopressin) نسخهٔ مصنوعیِ هورمونِ ضدادراریِ طبیعیِ بدن (وازوپرسین) است که در ردهٔ هورمون‌های سیستمیک قرار می‌گیرد. این دارو با اتصال به گیرنده‌های اختصاصیِ خود در کلیه، بازجذبِ آب را افزایش می‌دهد و از این راه حجمِ ادرار را کاهش می‌دهد. همچنین می‌تواند باعثِ آزادشدنِ ذخایرِ فاکتور هشتِ انعقادی و فاکتور فون‌ویلبراند از دیوارهٔ رگ‌ها شود که در کنترلِ برخی خونریزی‌ها مؤثر است. شکلِ تزریقیِ این دارو معمولاً در بیمارستان و زیر نظرِ مستقیمِ پزشک یا پرستار به کار می‌رود، به‌ویژه در شرایطی که مصرفِ خوراکی یا اسپریِ بینیِ دارو ممکن نباشد.

این شکلِ تزریقی را معمولاً پزشک یا پرستار در محیطِ درمانی و به‌صورتِ آهسته تزریق می‌کند؛ زمان‌بندی، سرعتِ تزریق و تعدادِ نوبت‌ها را پزشک بر اساسِ نوعِ بیماری —دیابتِ بی‌مزه یا اختلالِ انعقادی— تعیین می‌کند. در بیشترِ موارد، طیِ درمان باید مصرفِ مایعات را محدود کرد تا از تجمعِ بیش‌ازحدِ آب در بدن جلوگیری شود؛ این محدودیت را دقیقاً طبقِ دستورِ پزشک رعایت کنید. درمان را بدونِ هماهنگی با پزشک قطع یا تکرار نکنید و در صورتِ هرگونه ابهام دربارهٔ برنامهٔ تزریق، با تیمِ درمانی تماس بگیرید.

دسموپرسین می‌تواند با داروهایی که خودشان باعثِ نگه‌داشتنِ آب یا کاهشِ سدیمِ خون می‌شوند —مانندِ برخی داروهای ضدافسردگی، ضدالتهابی‌های غیراستروئیدی و کاربامازپین— خطرِ افتِ سدیمِ خون را افزایش دهد. مصرفِ هم‌زمان با کورتیکواستروئیدها یا سایرِ داروهای اثرگذار بر تعادلِ آب و نمکِ بدن نیز نیاز به مراقبتِ بیشتر دارد. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هرگونه تداخلِ احتمالی بررسی و در صورتِ نیاز، میزانِ مصرفِ مایعات یا برنامهٔ درمانی تنظیم شود.