دانترولن

دانترولن یک شل‌کنندهٔ عضلانیِ خوراکی از ردهٔ عواملِ مستقیم‌اثر بر عضلهٔ اسکلتی (ردهٔ اسکلتی‑عضلانی) است. برخلافِ بسیاری از شل‌کننده‌های عضلانیِ دیگر که از راهِ مغز و نخاع عمل می‌کنند، دانترولن مستقیماً درونِ خودِ الیافِ عضلانی اثر می‌گذارد و با مهارِ رهاسازیِ کلسیم از ذخایرِ داخلِ سلولی، از انقباضِ بیش‌ازحدِ عضله جلوگیری می‌کند. همین مکانیسمِ اختصاصی سبب می‌شود اسپاسم و سفتیِ عضلانی کاهش یابد، بدونِ آنکه اثرِ قابلِ‌توجهی بر هوشیاری یا عملکردِ قلب و عروق داشته باشد. این دارو در دو زمینهٔ اصلی به‌کار می‌رود: کنترلِ اسپاسمِ عضلانیِ مزمنِ ناشی از بیماری‌های مغز و نخاع، و پیشگیری از یک واکنشِ نادر اما خطرناک به داروهای بیهوشی به نامِ هایپرترمیِ بدخیم (Malignant Hyperthermia).

دانترولن معمولاً به‌صورتِ کپسولِ خوراکی و طبقِ برنامه‌ای مشخص که پزشک تعیین می‌کند مصرف می‌شود؛ خوردنِ آن همراه با غذا می‌تواند ناراحتیِ گوارشی را کم کند. تعدادِ دفعات و مقدارِ مصرف را فقط پزشکِ معالج، بر اساسِ پاسخِ بدنِ شما، تعیین و در طولِ درمان تنظیم می‌کند؛ خودسرانه مقدار را تغییر ندهید. مصرفِ منظم و پایبندی به برنامهٔ دارویی اهمیت دارد و اگر قرار است درمان قطع شود، این کار باید با نظرِ پزشک و نه به‌صورتِ ناگهانی انجام گیرد. از آنجا که ارزیابیِ دوره‌ایِ عملکردِ کبد بخشِ جدایی‌ناپذیرِ درمان با این داروست، در نوبت‌های آزمایشی که پزشک مشخص می‌کند حتماً حاضر شوید.

دانترولن با داروهای آرام‌بخشِ سیستمِ عصبی مانندِ بنزودیازپین‌ها، برخی مسکن‌های قوی و الکل می‌تواند خواب‌آلودگی و ضعف را تشدید کند. مصرفِ هم‌زمان با داروهای هورمونیِ استروژنی، مانندِ برخی قرص‌های ضدبارداری، با افزایشِ خطرِ آسیبِ کبدی مرتبط دانسته شده است. ترکیب با برخی داروهای قلبیِ ردهٔ مسدودکنندهٔ کانالِ کلسیم (Calcium Channel Blocker) نیز باید تنها زیرِ نظرِ پزشک انجام شود. به همین دلیل، فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هرگونه تداخلِ احتمالی بررسی شود.