سفوتاکسیم

سفوتاکسیم آنتی‌بیوتیکی بتالاکتام از خانوادهٔ سفالوسپورین‌های نسل سوم است که طیفِ گسترده‌ای از باکتری‌های گرم‌منفی و گرم‌مثبت را پوشش می‌دهد. این دارو با اتصال به پروتئین‌های متصل‌شوندهٔ پنی‌سیلینی (Penicillin-Binding Proteins) در دیوارهٔ سلولیِ باکتری، ساختِ این دیواره را مختل کرده و به مرگِ باکتری می‌انجامد. یکی از ویژگی‌های مهمِ سفوتاکسیم، نفوذِ خوبِ آن به مایعِ مغزی‌نخاعی است که کاربردِ آن را در عفونت‌های جدیِ سیستمِ عصبیِ مرکزی مانندِ مننژیت توجیه می‌کند. این دارو تنها به‌صورتِ تزریقِ وریدی یا عضلانی و معمولاً در بیمارستان یا زیرِ نظرِ مستقیمِ کادرِ درمانی تجویز می‌شود.

سفوتاکسیم تنها به‌صورتِ تزریقِ وریدی یا عضلانی و توسطِ پزشک یا پرستار تجویز می‌شود و بیمار آن را خودش مصرف نمی‌کند. زمان‌بندیِ تزریق‌ها طوری تنظیم می‌شود که غلظتِ مؤثرِ دارو در خون در تمامِ طولِ درمان حفظ شود؛ به همین دلیل پایبندی به برنامهٔ تزریق و تکمیلِ کاملِ دورهٔ تجویزشده، حتی اگر علائم زودتر برطرف شود، اهمیتِ زیادی دارد. تصمیم دربارهٔ مقدار، فاصلهٔ تزریق‌ها و طولِ دورهٔ درمان تنها بر عهدهٔ پزشک است و نباید بدونِ هماهنگی با او زودتر متوقف شود.

سفوتاکسیم می‌تواند با برخی داروهای دیگر تداخل داشته باشد؛ مصرفِ هم‌زمان با آنتی‌بیوتیک‌های آمینوگلیکوزیدی یا سایرِ داروهای مؤثر بر کلیه، فشار بر عملکردِ کلیه را افزایش می‌دهد، و پروبنسید می‌تواند غلظتِ خونیِ سفوتاکسیم را بالا ببرد. این دارو همچنین ممکن است اثرِ داروهای رقیق‌کنندهٔ خون مانندِ وارفارین را تقویت کند و از اثربخشیِ برخی واکسن‌های زندهٔ باکتریایی بکاهد. به همین دلیل، فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و واکسن‌هایتان را پیش از شروعِ درمان به پزشک و داروساز بگویید.