سفازولین

سفازولین آنتی‌بیوتیکی تزریقی از خانوادهٔ سفالوسپورین‌های نسل اول (First-Generation Cephalosporin) و زیرمجموعهٔ داروهای بتالاکتام است. این دارو با اتصال به پروتئین‌های سازندهٔ دیوارهٔ سلولی باکتری، از تکمیل‌شدن این دیواره جلوگیری می‌کند و باکتری را از بین می‌برد. طیف اثر آن بیشتر باکتری‌های گرم‌مثبت مانند استافیلوکوک و استرپتوکوک و برخی باکتری‌های گرم‌منفیِ شایع را پوشش می‌دهد و به همین دلیل از پرکاربردترین آنتی‌بیوتیک‌ها برای پیشگیری از عفونت در اعمال جراحی است. سفازولین در ایران با نام‌های تجاری‌ای مانند کورزول نیز شناخته می‌شود و چون از راه خوراکی جذب مناسبی ندارد، تنها به‌صورت تزریق وریدی یا عضلانی و توسط کادر درمانی تجویز می‌شود. این متن جنبهٔ آموزشی دارد و جایگزین معاینه، تشخیص یا تجویز پزشک نیست.

سفازولین را کادر درمانی به‌صورت تزریق وریدی یا عضلانی، معمولاً در بیمارستان یا مطب پزشک، تزریق می‌کند و بیمار خودش آن را تزریق نمی‌کند. در پیشگیری از عفونت جراحی، این تزریق را معمولاً کمی پیش از شروع عمل انجام می‌دهند تا در زمان برش، سطح مؤثر دارو در بدن حاضر باشد؛ در جراحی‌های طولانی، ممکن است طی عمل هم نوبت دیگری تزریق شود. اگر سفازولین برای درمان یک عفونت تجویز شده باشد، تعداد نوبت‌های تزریق در روز و طول دورهٔ درمان را پزشک بر اساس نوع و شدت عفونت تعیین می‌کند و پیروی دقیق از این برنامه برای اثربخشی کامل درمان مهم است. حتی اگر پس از چند روز حالتان بهتر شد، دورهٔ درمان را بدون هماهنگی با پزشک زودتر از موعد قطع نکنید، چون این کار می‌تواند به بازگشت عفونت یا مقاوم‌شدن باکتری بینجامد. اگر محل تزریق دردناک، قرمز یا متورم شد، این موضوع را به تیم درمانی اطلاع دهید.

سفازولین می‌تواند با برخی داروها تداخل داشته باشد. مصرف هم‌زمان با پروبنسید ممکن است دفع کلیوی سفازولین را کاهش دهد و غلظت آن را در خون بالا ببرد. در افرادی که داروهای رقیق‌کنندهٔ خون مانند وارفارین مصرف می‌کنند، سفازولین ممکن است اثر ضدانعقادی را تشدید کند و خطر خون‌ریزی را افزایش دهد. مصرف هم‌زمان با سایر داروهای بالقوه آسیب‌رسان به کلیه، مانند برخی آنتی‌بیوتیک‌های آمینوگلیکوزیدی، نیز باید با احتیاط و زیر نظر پزشک انجام شود. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید تا هرگونه تداخل احتمالی بررسی شود.