کاربوپلاتین

کاربوپلاتین دارویی ضدسرطان از خانوادهٔ ترکیبات پلاتین است که نسل جدیدتر و از نظر آسیب به کلیه و اعصاب کمی ایمن‌ترِ سیس‌پلاتین به‌شمار می‌آید. این دارو با ایجاد پیوندهای غیرطبیعی در رشتهٔ دی‌ان‌ای سلول‌های سرطانی، از تقسیم و تکثیر آن‌ها جلوگیری می‌کند و در نهایت باعث مرگ این سلول‌ها می‌شود. کاربوپلاتین فقط به‌صورت تزریق وریدی و در مراکز تخصصی انکولوژی، معمولاً همراه با یک یا چند داروی شیمی‌درمانی دیگر، تجویز می‌شود. هدف اصلی آن کوچک‌کردن یا ازبین‌بردن تومور و کنترل پیشرفت بیماری است، نه تسکین علائم روزمره.

کاربوپلاتین را خودتان مصرف نمی‌کنید؛ این دارو را تیم درمانی به‌صورت تزریق آهسته و کنترل‌شده در سرم، معمولاً طی چند ساعت و در محیط بیمارستان یا کلینیک شیمی‌درمانی، به شما می‌دهد. دوز دقیق و فاصلهٔ بین جلسات را انکولوژیست بر اساس نوع سرطان، وضعیت عمومی بدن و به‌ویژه عملکرد کلیه‌هایتان تعیین می‌کند، به همین دلیل پیش از هر جلسه آزمایش خون لازم است. معمولاً پیش از تزریق، داروهایی برای پیشگیری از تهوع و گاهی مایع‌درمانی هم تجویز می‌شود. حضور به‌موقع در تمام جلسات و آزمایش‌های پیگیری که پزشک برنامه‌ریزی می‌کند، برای اثربخشی و ایمنی درمان بسیار مهم است.

مصرف هم‌زمان کاربوپلاتین با داروهایی که به کلیه یا شنوایی آسیب می‌رسانند (مانند برخی آنتی‌بیوتیک‌های آمینوگلیکوزیدی) یا داروهایی که خودشان سرکوب‌کنندهٔ مغز استخوان‌اند، می‌تواند این عوارض را تشدید کند. تزریق واکسن‌های زنده در طول دورهٔ درمان، به‌دلیل تضعیف موقتِ سیستم ایمنی بدن، معمولاً توصیه نمی‌شود. در کسانی که داروهای رقیق‌کنندهٔ خون مصرف می‌کنند، کاهش پلاکت ناشی از کاربوپلاتین می‌تواند خطر خونریزی را بیشتر کند؛ مصرف الکل هم در این دوره، به‌دلیل فشار اضافی بر بدن و دستگاه گوارش، بهتر است محدود شود. به همین دلیل فهرست کاملِ داروها، مکمل‌ها و هر واکسنی که اخیراً دریافت کرده‌اید یا قرار است دریافت کنید را حتماً به پزشک و داروساز خود بگویید.