باریسیتینیب

باریسیتینیب دارویی خوراکی از گروه مهارکننده‌های ژانوس کیناز است. این دارو با مهار اختصاصی برخی آنزیم‌های این خانواده در سلول‌های ایمنی، مسیر انتقال پیام سیتوکین‌های التهابی را مسدود می‌کند. نتیجهٔ این مهار، کاهش فعالیت بیش‌ازحد سیستم ایمنی و کاهش التهاب است. به همین دلیل این دارو در بیماری‌های خودایمنی که در آن‌ها سیستم ایمنی به اشتباه به بافت‌های خودی بدن حمله می‌کند، مانند آرتریت روماتوئید، به کار می‌رود. هدف اصلی درمان، کاهش التهاب، کنترل علائم و پیشگیری از آسیب بیشتر به مفاصل یا پوست است، و چون این دارو سیستم ایمنی را سرکوب می‌کند، باید همیشه زیر نظر پزشک متخصص مصرف شود.

باریسیتینیب معمولاً به‌صورت یک قرص خوراکی و یک‌بار در روز مصرف می‌شود و می‌توان آن را همراه با غذا یا بدون آن خورد. بهتر است هر روز در یک ساعت مشخص مصرف شود تا اثر آن پایدار بماند. دوز دقیق، مدت درمان و هرگونه تغییر در آن را فقط پزشک بر اساس نوع و شدت بیماری تعیین می‌کند. چون این دارو برای کنترل یک بیماری مزمن مانند آرتریت روماتوئید تجویز می‌شود، قطع ناگهانی آن بدون هماهنگی با پزشک می‌تواند به بازگشت یا تشدید علائم بینجامد؛ بنابراین حتی در صورت احساس بهبود، مصرف را خودسرانه قطع نکنید. در طول درمان، پزشک ممکن است به‌طور دوره‌ای آزمایش خون (مانند شمارش سلول‌های خونی، چربی خون و عملکرد کبد) درخواست کند که باید در موعد مقرر انجام شوند.

باریسیتینیب می‌تواند با برخی داروهای دیگر تداخل داشته باشد. مصرف هم‌زمان آن با سایر داروهای سرکوب‌کنندهٔ قوی سیستم ایمنی یا داروهای بیولوژیک ضدروماتیسمی، خطر عفونت را افزایش می‌دهد و معمولاً توصیه نمی‌شود. همچنین داروهایی مانند پروبنسید که از مسیر مشابهی در کلیه دفع می‌شوند، می‌توانند سطح خونی باریسیتینیب را بالا ببرند. دریافت واکسن‌های زنده نیز معمولاً در طول درمان با این دارو مناسب نیست. به همین دلیل، فهرست کامل داروها و مکمل‌های مصرفی‌ات را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌های احتمالی جلوگیری شود.