آمیوانتیماب

آمیوانتیماب یک پادتن دوهدفه ضدسرطان است که دو گیرنده سطح سلول، یعنی گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی و گیرنده عامل گذار مزانشیمی–اپی‌تلیالی، را هدف می‌گیرد. با مسدود کردن پیام‌های رشد و کمک به فعال‌شدن سلول‌های ایمنی، می‌تواند رشد و بقای سلول‌های سرطانی را کاهش دهد. کاربرد اصلی آن در بزرگسالان مبتلا به سرطان پیشرفته یا متاستاتیک ریه از نوع سلول‌های غیرکوچک با جهش‌های مشخص است و انتخاب رژیم به آزمایش مولکولی تومور و درمان‌های قبلی بستگی دارد. این دارو به شکل محلول غلیظ برای انفوزیون وریدی عرضه می‌شود؛ رایبروانت نام تجاری آن و قدرت فرآورده ۵۰ میلی‌گرم در هر میلی‌لیتر است.

آمیوانتیماب پس از رقیق‌سازی، به‌صورت انفوزیون وریدی و فقط در مرکز درمانی زیر نظر کادر درمان داده می‌شود. پیش از انفوزیون معمولاً داروهای ضدحساسیت، تب‌بر و کورتیکواستروئید برای کاهش واکنش‌های انفوزیونی تجویز می‌شود و ممکن است نوبت نخست به‌صورت تقسیم‌شده داده شود. فاصله نوبت‌ها و ادامه درمان بر اساس رژیم سرطان و پاسخ بدن تعیین می‌شود؛ غذا جذب این شکل تزریقی را تغییر نمی‌دهد. نوبت از دست‌رفته، تأخیر، کاهش مقدار یا قطع درمان را خودسرانه جبران یا تغییر ندهید.

مهم‌ترین تداخل عملی، همراهی آمیوانتیماب با لازرتینیب است که خطر لخته‌شدن خون را افزایش می‌دهد و ممکن است نیاز به داروی پیشگیرانه ضدلخته داشته باشد. همراهی با کاربوپلاتین و پمترکسد می‌تواند احتمال افت سلول‌های خونی، تهوع، خستگی، التهاب دهان و عوارض دیگر را بیشتر کند. واکسن‌های زنده یا زنده تضعیف‌شده را در طول درمان بدون هماهنگی تیم درمان دریافت نکنید. برای خود آمیوانتیماب تداخل مستقیم شناخته‌شده‌ای با غذا یا الکل مطرح نیست، اما الکل در کنار شیمی‌درمانی یا هنگام تهوع و خستگی می‌تواند تحمل درمان را بدتر کند؛ فهرست کامل داروها، مکمل‌ها و فرآورده‌های گیاهی‌تان را به پزشک و داروساز بگویید.