زولمیتریپتان

زولمیتریپتان، که در ایران با نامِ تجاریِ زولمیگران و نام‌های مشابهِ دیگر نیز عرضه می‌شود، دارویی خوراکی از خانوادهٔ تریپتان‌هاست که به‌طورِ اختصاصی به گیرنده‌های سروتونین در عروقِ خون‌رسانِ مغز و پایانه‌های عصبیِ اطرافِ آن متصل می‌شود. این اتصال، عروقِ گشادشده در حینِ حملهٔ میگرنی را تنگ می‌کند و ترشحِ موادِ التهاب‌زا حولِ عصبِ سه‌قلو را کم می‌کند و به‌این‌ترتیب، روندِ ایجادِ دردِ میگرنی را متوقف می‌کند. هدفِ اصلیِ مصرفِ زولمیتریپتان، فروکش‌دادنِ حمله‌ای است که همین حالا آغاز شده، نه پیشگیری از وقوعِ حمله‌های بعدی. این دارو معمولاً برای بزرگسالانی تجویز می‌شود که میگرنِ تشخیص‌داده‌شده دارند و به مسکن‌های معمولی به‌تنهایی پاسخِ کافی نمی‌دهند.

زولمیتریپتان را باید در همان آغازِ سردردِ میگرنی مصرف کرد، نه در مرحلهٔ اورا و پیش از شروعِ درد؛ مصرفِ دیرهنگام معمولاً از اثربخشیِ آن می‌کاهد. قرص را می‌توان همراه یا بدونِ غذا و با کمی آب میل کرد. اگر سردرد پس از بهبودِ اولیه دوباره برگشت، فقط طبقِ دستورِ پزشک یا داروساز و با رعایتِ فاصلهٔ زمانیِ تعیین‌شده می‌توان دوزِ بعدی را مصرف کرد. تعدادِ دفعاتِ مصرف در هفته یا ماه را هم باید دقیقاً همان‌گونه که پزشک تعیین کرده رعایت کرد، چون مصرفِ مکرر و بیش‌ازحدِ تریپتان‌ها می‌تواند خودش به سردردی ناشی از مصرفِ زیادِ دارو بینجامد. اگر زولمیتریپتان برای چند حملهٔ پیاپی اثرِ کافی نداشت، به‌جای افزایشِ خودسرانهٔ دارو، موضوع را با پزشکتان در میان بگذارید.

مصرفِ هم‌زمانِ زولمیتریپتان با داروهای ضدافسردگیِ مهارکنندهٔ بازجذبِ سروتونین یا سروتونین-نوراپی‌نفرین، مهارکننده‌های آنزیمِ مونوآمین‌اکسیداز، یا سایرِ داروهای خانوادهٔ تریپتان و ترکیباتِ اِرگوتامینی می‌تواند خطرِ سندرمِ سروتونین یا تنگیِ بیش‌ازحدِ عروق را افزایش دهد؛ مصرفِ هم‌زمان با مهارکننده‌های مونوآمین‌اکسیداز معمولاً اصلاً توصیه نمی‌شود و باید فاصلهٔ زمانیِ کافی رعایت شود. برخی داروهای دیگر هم می‌توانند غلظتِ زولمیتریپتان را در خون تغییر دهند. فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و گیاهانِ داروییِ مصرفی‌تان را حتماً به پزشک و داروسازتان بگویید تا هر تداخلِ احتمالی بررسی شود.