اکسید روی

اکسید روی، در غلظتِ رایجِ ۲۵ درصد، ترکیبی معدنی برای مصرفِ موضعی است که در ردهٔ داروهای محافظ و مرطوب‌کنندهٔ پوست جای می‌گیرد. این پماد با تشکیلِ لایه‌ای نازک و نسبتاً نفوذناپذیر روی سطحِ پوست، آن را در برابرِ رطوبت، اصطکاک و موادِ محرکی مانندِ ادرار و مدفوع - به‌ویژه در ناحیهٔ پوشکِ نوزادان - محافظت می‌کند. افزون بر اثرِ محافظتی، خاصیتِ قابض و ضدعفونی‌کنندهٔ ملایمِ آن به آرام‌شدنِ پوستِ ملتهب و تسریعِ روندِ ترمیمِ طبیعیِ پوست کمک می‌کند. جذبِ سیستمیکِ آن از پوستِ سالم بسیار ناچیز است و همین موضوع، مصرفِ موضعیِ آن را در بیشترِ افراد ایمن می‌سازد. هدفِ اصلیِ این پماد، پیشگیری و تسکینِ تحریکات و زخم‌های سطحیِ پوستی است؛ نه درمانِ عفونت‌های عمیق یا بیماری‌های زمینه‌ایِ پوست.

معمولاً لایه‌ای از پماد را روی پوستِ تمیز و خشک می‌مالند، مثلاً در هر بار تعویضِ پوشک یا هر زمان که ناحیه در معرضِ رطوبت و تحریک قرار می‌گیرد. لازم نیست پیش از هر بار مصرف، پمادِ قبلی را کاملاً و با مالشِ زیاد پاک کرد؛ پاک‌کردنِ ملایمِ مازاد کافی است، چون مالشِ شدید خود می‌تواند پوست را بیشتر تحریک کند. پیش و پس از مصرف، دست‌ها را بشویید و از تماسِ پماد با چشم، دهان و زخم‌های بازِ عمیق خودداری کنید. دفعات و مدتِ مصرف را طبقِ نسخه، توصیهٔ پزشک یا داروساز، یا راهنمای رویِ بستهٔ محصول رعایت کنید و در صورتِ نیاز به مصرفِ طولانی‌مدت یا نبودِ بهبودی پس از چند روز، با پزشک مشورت کنید.

از آنجا که اکسید روی به‌صورتِ موضعی مصرف می‌شود و جذبِ آن از پوستِ سالم بسیار اندک است، تداخلِ شناخته‌شدهٔ مهمی با داروهای خوراکی یا تزریقی ندارد. بااین‌حال، استفادهٔ هم‌زمان از کِرم‌ها، پمادها یا محلول‌های موضعیِ دیگر - مانندِ ضدعفونی‌کننده‌ها یا کورتیکواستروئیدهای موضعی - روی همان ناحیه، می‌تواند اثرِ هرکدام را تغییر دهد یا تحریکِ پوستی را افزایش دهد. فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و محصولاتِ موضعی‌ای را که مصرف می‌کنید به پزشک و داروسازِ خود بگویید تا از هرگونه ناسازگاریِ احتمالی جلوگیری شود.