تولمتین

تولمتین از گروهِ ضدالتهاب‌های غیراستروئیدی (NSAID) و از خانوادهٔ مشتقّاتِ اسیدِ استیک است. این دارو با مهارِ آنزیمِ سیکلواکسیژناز و کاهشِ تولیدِ پروستاگلاندین‌ها، اثرِ ضددرد، ضدالتهاب و تاحدی تب‌بر دارد. هدفِ اصلیِ آن کاهشِ درد، تورم و خشکیِ مفاصل در بیماری‌های التهابیِ مفصلی است. تولمتین یکی از معدود ضدالتهاب‌های غیراستروئیدی است که برای آرتریت روماتوئیدِ نوجوانان نیز کاربرد دارد. این دارو بیماریِ زمینه‌ای را ریشه‌کن نمی‌کند، بلکه نشانه‌های آن را کنترل می‌کند.

قرصِ تولمتین معمولاً برای کاهشِ تحریکِ معده همراه با غذا، شیر یا کمی پس از آن خورده می‌شود. برایِ بهترین اثر در بیماری‌های مفصلیِ مزمن، باید آن را طبقِ زمان‌بندیِ مشخص‌شده در نسخه و به‌طور منظم مصرف کرد، نه فقط هنگامِ دردِ شدید. بهبودِ کاملِ نشانه‌های التهابی ممکن است چند روز تا چند هفته طول بکشد، بنابراین قطعِ خودسرانه یا تغییرِ مقدارِ مصرف بدونِ هماهنگی با پزشک توصیه نمی‌شود. مقدارِ دقیقِ مصرف، تعدادِ دفعات و مدتِ درمان را فقط پزشک یا داروساز بر اساسِ وضعیتِ شما تعیین می‌کند.

تولمتین می‌تواند با چند گروهِ دارویی تداخل داشته باشد: مصرفِ هم‌زمان با آسپیرین، سایرِ ضدالتهاب‌های غیراستروئیدی یا کورتیکواستروئیدها خطرِ زخم و خون‌ریزیِ گوارشی را بالا می‌برد؛ همراهیِ آن با داروهای رقیق‌کنندهٔ خون مانندِ وارفارین می‌تواند خطرِ خون‌ریزی را بیشتر کند؛ اثرِ داروهای کاهندهٔ فشارِ خون و برخی ادرارآورها ممکن است کم شود و فشار بر کلیه بالا برود؛ سطحِ خونیِ لیتیوم و متوترکسات نیز می‌تواند با مصرفِ هم‌زمانِ تولمتین افزایش یابد. مصرفِ الکل هم خطرِ آسیبِ گوارشی را بیشتر می‌کند. به همین دلیل، فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا تداخل‌های احتمالی بررسی شود.