تربوتالین سولفات

تربوتالین سولفات که در ایران با نامِ تجاریِ بریکانیل نیز شناخته می‌شود، از خانوادهٔ گشادکننده‌های برونشِ بتا-۲ آگونیست است. این دارو با تحریکِ گیرنده‌های بتا-۲ در عضلاتِ صافِ دیوارهٔ برونش‌ها، این عضلات را شل کرده و راه‌های هوایی را باز می‌کند و در نتیجه تنفس را آسان‌تر می‌سازد. شکلِ قرصیِ آن برخلافِ اسپری‌های سریع‌اثر، معمولاً برایِ کنترلِ نگهدارنده و پیشگیری از حملاتِ تنگیِ نفس به‌کار می‌رود، نه رفعِ فوریِ حمله. هدفِ اصلی از مصرفِ منظمِ آن، کاهشِ تعدادِ حملاتِ تنگیِ نفس و راحت‌ترشدنِ تنفس در زندگیِ روزمره است.

قرصِ تربوتالین را می‌توان با یا بدونِ غذا مصرف کرد؛ اگر معده‌درد یا حالتِ تهوع ایجاد کرد، مصرفِ همراهِ غذا معمولاً کمک‌کننده است. بهتر است نوبت‌هایِ مصرف در ساعت‌هایِ مشخص و منظمِ روز باشد تا اثرِ دارو در کنترلِ تنگیِ نفس پایدار بماند. حتی اگر علائم بهبود یافت، مقدار یا دورهٔ مصرف را بدونِ نظرِ پزشک تغییر ندهید یا قطع نکنید، چون کنترلِ پایدارِ آسم به مصرفِ منظم نیاز دارد. این قرص برایِ رفعِ فوریِ حمله مناسب نیست؛ اگر پزشک دارویِ تنفسیِ سریع‌اثرِ دیگری هم برایتان تجویز کرده، آن را همیشه همراه داشته باشید. مقدار و برنامهٔ دقیقِ مصرف را همیشه طبقِ نسخهٔ پزشک یا داروساز رعایت کنید.

مصرفِ هم‌زمانِ تربوتالین با سایرِ داروهایِ محرکِ سیستمِ سمپاتیک (مانندِ برخی ضدِاحتقان‌هایِ بینی یا دیگر گشادکننده‌هایِ برونش) می‌تواند اثراتِ قلبی‌عروقی مانندِ تپشِ قلب را تشدید کند. بتابلاکرها، به‌ویژه انواعِ غیرِاختصاصی، می‌توانند اثرِ گشادکنندگیِ برونشِ تربوتالین را کم کنند و حتی تنگیِ راهِ هوایی را بدتر کنند. داروهایِ ادرارآور و کورتیکواستروئیدها در کنارِ تربوتالین می‌توانند خطرِ افتِ پتاسیمِ خون را افزایش دهند. داروهایِ ضدِافسردگیِ سه‌حلقه‌ای و مهارکننده‌هایِ مونوآمین‌اکسیداز نیز ممکن است اثراتِ قلبیِ این دارو را تشدید کنند. به همین دلیل، فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌هایِ احتمالی پیشگیری شود.