تنوفوویر دیزوپروکسیل فومارات

تنوفوویر دیزوپروکسیل فومارات پیش‌دارویی است که در بدن به تنوفوویر، آنالوگی نوکلئوتیدی، تبدیل می‌شود و در ردهٔ مهارکننده‌های نوکلئوتیدیِ ترانس‌کریپتاز معکوس (Nucleotide Reverse Transcriptase Inhibitor) قرار می‌گیرد. این دارو با واردشدن در زنجیرهٔ ژنتیکیِ ویروس، ادامهٔ ساخته‌شدنِ آن را متوقف می‌کند و از این راه از تکثیرِ ویروسِ اچ‌آی‌وی یا ویروسِ هپاتیتِ بی جلوگیری می‌کند. هدفِ اصلیِ درمان، کاهشِ بارِ ویروسی در خون و کُندکردنِ پیشرفتِ بیماری است. با کاهشِ فعالیتِ ویروس، فشار بر سیستمِ ایمنی کم می‌شود و در موردِ هپاتیتِ بی، آسیبِ کبدی نیز کندتر پیش می‌رود. این دارو معمولاً بخشی از یک برنامهٔ درمانیِ طولانی‌مدت و مستمر است، نه یک درمانِ کوتاه‌مدت.

این دارو معمولاً به‌صورتِ قرص و یک‌بار در روز، ترجیحاً در ساعتِ مشخصی از شبانه‌روز، مصرف می‌شود تا سطحِ آن در خون ثابت بماند. مصرفِ همراه با غذا می‌تواند جذبِ دارو را بهتر کند و از ناراحتیِ گوارشی بکاهد. پایبندیِ کامل به برنامهٔ مصرف بسیار مهم است، زیرا فراموش‌کردنِ مکررِ دوزها می‌تواند به مقاومتِ ویروسی بینجامد. در بیمارانِ هپاتیتِ بی، قطعِ ناگهانیِ دارو بدونِ نظرِ پزشک می‌تواند خطرناک باشد و عودِ شدیدِ بیماری را در پی داشته باشد. به همین دلیل، هرگونه تغییر در مصرف، مقدار یا زمان‌بندیِ دارو باید فقط طبقِ نسخه و با نظرِ پزشک یا داروساز انجام شود.

تنوفوویر دیزوپروکسیل فومارات می‌تواند با داروهایی که بر عملکردِ کلیه اثر می‌گذارند یا از همان راهِ کلیه دفع می‌شوند، مانندِ برخی مسکن‌های ضدِالتهابیِ غیراستروئیدی، برخی آنتی‌بیوتیک‌ها یا سایرِ داروهای ضدِویروسی، تداخل داشته باشد و خطرِ آسیبِ کلیوی را افزایش دهد. هم‌زمانی با برخی داروهای دیگرِ ضدِرتروویروسی نیز ممکن است نیازمندِ تنظیمِ دوز یا احتیاطِ ویژه باشد. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هر تداخلِ احتمالی بررسی و در صورتِ نیاز، برنامهٔ درمانی تنظیم شود.