تکلیستاماب

تکلیستاماب در ردهٔ داروهای ضدسرطان و ایمنی قرار دارد و یک پادتن دوسویه است. این دارو به آنتی‌ژن بلوغ سلول‌های بی روی سلول‌های میلوما و نشانگر سی‌دی۳ روی سلول‌های تی متصل می‌شود. با نزدیک کردن این دو سلول، سلول‌های تی فعال می‌شوند و سلول‌های میلوما را از بین می‌برند. فرآورده به‌صورت تزریق زیرجلدی و با برنامهٔ افزایش تدریجی در آغاز درمان استفاده می‌شود و به پایش تخصصی نیاز دارد. در ایران، این مادهٔ مؤثره با نام تجاری تکوایلی نیز عرضه می‌شود.

تکلیستاماب فقط به‌صورت تزریق زیرجلدی و توسط کادر درمانی آموزش‌دیده، در مرکز مجهز به مراقبت‌های فوری داده می‌شود و نباید وریدی یا عضلانی تزریق شود. در شروع، مقدارها طی چند نوبت به‌تدریج افزایش می‌یابند و پیش از نوبت‌های آغازین معمولاً داروی کاهندهٔ التهاب، داروی ضدحساسیت و تب‌بر داده می‌شود. پس از نوبت‌های آغازین ممکن است لازم باشد ۴۸ ساعت تحت پایش نزدیک یا در نزدیکی مرکز درمانی بمانید. اگر نوبتی را از دست دادید، خودسرانه جبران یا برنامه را از سر نگیرید؛ ممکن است لازم باشد مرحلهٔ افزایش تدریجی تکرار شود. در مرحلهٔ آغازین و تا ۴۸ ساعت پس از آن، و نیز هنگام بروز هر علامت عصبی، رانندگی و کار با ماشین‌آلات خطرناک انجام ندهید. مقدار، فاصلهٔ نوبت‌ها، مدت درمان و توقف یا تأخیر آن را تیم درمان بر اساس پاسخ بیماری و عوارض تعیین می‌کند.

از آنجا که دارو تزریقی است، غذا جذب آن را تغییر نمی‌دهد و تداخل اختصاصی مشخصی با الکل مطرح نیست؛ بااین‌حال، الکل در صورت گیجی یا خواب‌آلودگی می‌تواند کاهش هوشیاری و خطر آسیب را بیشتر کند. آزادشدن سیتوکین‌ها در شروع درمان یا هنگام واکنش التهابی شدید ممکن است موقتاً فعالیت برخی آنزیم‌های کبدی تجزیه‌کنندهٔ داروها را کم کند و سطح داروهای حساس، مانند برخی داروهای پیوند، را بالا ببرد؛ در این شرایط پایش یا تنظیم داروهای هم‌زمان لازم می‌شود. واکسن‌های زنده را از ۴ هفته پیش از شروع تا ۴ هفته پس از پایان درمان دریافت نکنید، مگر با هماهنگی تیم درمان. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید.