رالوکسیفن

رالوکسیفن هیدروکلراید دارویی از دستهٔ تعدیل‌کنندهٔ انتخابیِ گیرندهٔ استروژن (Selective Estrogen Receptor Modulator) است که به‌صورتِ قرصِ خوراکی موجود است. این دارو در بافتِ استخوان مانندِ استروژن عمل می‌کند و به حفظِ تراکمِ استخوان کمک می‌کند، اما در بافتِ رحم و پستان چنین اثرِ محرک‌کننده‌ای ندارد. به همین دلیل، رالوکسیفن عمدتاً در زنانِ یائسه برای پیشگیری و درمانِ پوکیِ استخوان و کاهشِ خطرِ برخی انواعِ سرطانِ پستان به‌کار می‌رود. این دارو جایگزینِ هورمون‌درمانیِ کاملِ استروژنی نیست و کاربردی تخصصی‌تر و هدفمندتر دارد.

رالوکسیفن به‌صورتِ خوراکی مصرف می‌شود و می‌توان آن را در هر ساعتی از شبانه‌روز، همراه یا بدونِ غذا، خورد. برای اثربخشیِ بهتر، مصرفِ منظم و پایبندی به زمان‌بندیِ تعیین‌شده از سویِ پزشک اهمیتِ زیادی دارد؛ اگر یک نوبتِ مصرف فراموش شد، به‌محضِ یادآوری آن را بخورید مگر آنکه به نوبتِ بعدی نزدیک باشید، که در این صورت نوبتِ فراموش‌شده را نادیده بگیرید و دو برابر نخورید. پزشک ممکن است مصرفِ مکمل‌های کلسیم و ویتامینِ D را نیز در کنارِ این دارو توصیه کند. این دارو معمولاً برای دورهٔ طولانی‌مدت تجویز می‌شود و نباید بدونِ مشورت با پزشک قطع شود؛ مقدار و زمان‌بندیِ دقیقِ مصرف را همیشه طبقِ نسخهٔ پزشک یا داروساز رعایت کنید.

مصرفِ هم‌زمانِ رالوکسیفن با کلستیرامین (یک داروی کاهندهٔ چربیِ خون) می‌تواند جذبِ رالوکسیفن را به‌شدت کم کند و اثربخشیِ آن را کاهش دهد. در افرادی که وارفارین (داروی رقیق‌کنندهٔ خون) مصرف می‌کنند، رالوکسیفن ممکن است بر روندِ انعقادِ خون اثر بگذارد و نیازمندِ پایشِ دقیق‌تر است. هم‌زمانی با هورمون‌درمانیِ استروژنیِ سیستمیک نیز توصیه نمی‌شود، زیرا ایمنی و اثرِ این ترکیب به‌اندازهٔ کافی بررسی نشده است. همیشه فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا از تداخل‌های احتمالی جلوگیری شود.