پارومومایسین

پارومومایسین آنتی‌بیوتیکی از خانوادهٔ آمینوگلیکوزیدها (Aminoglycoside) است که در این فرآورده به‌صورت پماد و برای مصرف موضعی روی پوست تهیه شده است. این دارو با مهار رشد و تکثیر انگل عامل بیماری، به کنترل و بهبود تدریجی ضایعات پوستی سالک (لیشمانیوز جلدی) کمک می‌کند؛ بیماری‌ای که از طریق گزش پشه‌خاکی آلوده منتقل می‌شود و در بسیاری از مناطق ایران دیده می‌شود. این پماد فقط برای استفادهٔ سطحی روی زخم طراحی شده و جذب آن از پوست سالم یا زخم کوچک معمولاً محدود است. هدف اصلی درمان، کوچک‌شدن و بهبود تدریجی ضایعه و کاهش احتمال باقی‌ماندن جای زخم است، هرچند نتیجهٔ نهایی به وسعت و نوع ضایعه و پیگیری منظم بستگی دارد.

پیش از هر بار استفاده، ناحیهٔ آسیب‌دیده را طبق توصیهٔ پزشک تمیز و خشک کنید و سپس لایهٔ نازکی از پماد را فقط روی سطح زخم بمالید، بدون آنکه پوست سالم اطراف را بیش‌ازحد بپوشاند. از تماس پماد با چشم، داخل بینی، دهان و سایر مخاط‌ها خودداری کنید و در صورت تماس تصادفی، ناحیه را با آب فراوان بشویید. بهتر است هنگام مالیدن پماد از دستکش یا وسیلهٔ تمیز کمک بگیرید و پس از آن دست‌ها را کاملاً بشویید. تعداد دفعات مصرف در روز، طول دورهٔ درمان و نحوهٔ پوشاندن یا نپوشاندن زخم را پزشک بر اساس نوع و وسعت ضایعه مشخص می‌کند؛ همان دستور را دقیق رعایت کنید و حتی اگر ظاهر زخم زودتر بهتر شد، دورهٔ درمان را بدون نظر پزشک قطع یا کوتاه نکنید.

پارومومایسین موضعی معمولاً تداخل داروییِ گسترده‌ای مانند شکل خوراکی یا تزریقی آمینوگلیکوزیدها ندارد، زیرا جذب آن از پوست سالم بسیار محدود است؛ بااین‌حال مصرف هم‌زمان سایر داروهای موضعی، پمادهای کورتیکواستروئیدی یا محصولات حاوی الکل روی همان ناحیه ممکن است روند بهبود زخم را تحت‌تأثیر قرار دهد. اگر وسعت زخم زیاد باشد یا پوست آسیب‌دیدهٔ گسترده‌ای وجود داشته باشد، جذب سیستمیک دارو می‌تواند بیشتر شود و در این حالت باید دربارهٔ سایر داروهای مصرفی، به‌ویژه داروهای مؤثر بر کلیه یا شنوایی، احتیاط بیشتری کرد. به همین دلیل فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان، از جمله داروهای موضعی و گیاهی، را به پزشک و داروساز بگویید.