افلوکساسین

افلوکساسین آنتی‌بیوتیکی از گروهِ فلوروکینولون‌هاست که طیفِ نسبتاً گسترده‌ای از باکتری‌های بیماری‌زا را هدف قرار می‌دهد. این دارو با مهارِ آنزیم‌های ضروری برای کپی‌شدنِ مادهٔ ژنتیکیِ باکتری، از رشد و تکثیرِ آن جلوگیری می‌کند. افلوکساسین معمولاً به‌شکلِ قرصِ خوراکی برای عفونت‌های دستگاه ادراری، تنفسی، پروستات و برخی عفونت‌های پوستی تجویز می‌شود. به دلیلِ عوارضِ شناخته‌شدهٔ این خانواده از داروها روی تاندون‌ها و اعصاب، معمولاً زمانی مصرف می‌شود که گزینهٔ درمانیِ مناسب‌ترِ دیگری در دسترس نباشد.

افلوکساسین را دقیقاً طبقِ نسخهٔ پزشک و در ساعت‌هایِ منظم مصرف کنید تا سطحِ دارو در بدن ثابت بماند. حتی اگر پیش از پایانِ دورهٔ درمان احساسِ بهبودی کردید، دوره را کامل کنید مگر پزشک دستورِ دیگری بدهد، زیرا قطعِ زودهنگام می‌تواند به بازگشتِ عفونت یا مقاومتِ باکتری منجر شود. این قرص را با یک لیوان آبِ کامل بنوشید و مصرفِ هم‌زمانِ آن را با شیر، ماست، پنیر، مکمل‌های آهن یا کلسیم و برخی داروهای ضداسیدِ معده کنار بگذارید، زیرا این ترکیبات جذبِ دارو را کم می‌کنند؛ در صورتِ نیاز به این محصولات، فاصلهٔ زمانیِ مناسب را از داروساز بپرسید. مقدارِ مصرف، فاصلهٔ دوزها و طولِ دورهٔ درمان را فقط پزشک بر اساسِ نوعِ عفونت و شرایطِ شما مشخص می‌کند.

افلوکساسین با برخی داروها و مکمل‌ها تداخل دارد. مصرفِ هم‌زمان با آنتی‌اسیدهایِ حاویِ آلومینیوم یا منیزیم، مکمل‌هایِ آهن یا روی، و لبنیات، جذبِ دارو را کم می‌کند و بهتر است با فاصلهٔ زمانیِ مناسب مصرف شود. هم‌زمانی با وارفارین می‌تواند اثرِ رقیق‌کنندگیِ خون را تشدید کند؛ با داروهایِ ضدالتهابیِ غیراستروئیدی (NSAID) خطرِ اثراتِ عصبی مانندِ تشنج بالا می‌رود؛ و با داروهایِ مؤثر بر ریتمِ قلب، خطرِ اختلالِ ریتمِ قلب افزایش می‌یابد. فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا هرگونه تداخلِ احتمالی بررسی و مدیریت شود.