نئوستیگمین متیل‌سولفات

نئوستیگمین متیل‌سولفات دارویی تزریقی از گروه مهارکننده‌های کولین‌استراز در دستگاه عصبی است. این دارو تجزیهٔ استیل‌کولین را کاهش می‌دهد و در نتیجه پیام‌های عصبیِ مؤثر بر عضلات اسکلتی و برخی عضلات داخلی بدن را تقویت می‌کند. اثر اصلی آن در بیهوشی، برگرداندن اثر شل‌کننده‌های عضلانیِ غیردپلاریزان پس از جراحی است؛ در میاستنی گراویس نیز می‌تواند ضعف عضلانی را به‌طور علامتی کاهش دهد. چون هم‌زمان بر قلب، ریه، روده و مثانه اثر می‌گذارد، نوع تزریق و مقدار آن باید توسط پزشک تعیین و پایش شود.

فرآوردهٔ حاضر فقط تزریقی است و بسته به کاربرد ممکن است وریدی، عضلانی یا زیرجلدی تجویز شود؛ مسیر، مقدار، سرعت و زمان‌بندی را پزشک تعیین می‌کند. تزریق وریدی باید آهسته و همراه با پایش ضربان قلب، فشارخون، تنفس و قدرت عضلات انجام شود. برای کاهش خطر کندشدن ضربان قلب، ممکن است آتروپین یا گلیکوپیرولات پیش از تزریق یا هم‌زمان با آن داده شود. اگر دارو برای میاستنی گراویس به‌صورت دوره‌ای تجویز شده است، نوبت‌ها را طبق برنامه دریافت کنید و مقدار یا فاصلهٔ تزریق را خودسرانه تغییر ندهید؛ افزایش یا قطع خودسرانه می‌تواند ضعف شدید یا عوارض ناشی از افزایش بیش‌ازحد فعالیت عصبی ایجاد کند.

نئوستیگمین اثر شل‌کننده‌های عضلانیِ غیردپلاریزان را کاهش می‌دهد، اما ممکن است اثر مرحلهٔ نخستِ شل‌کننده‌ای مانند سوکسینیل‌کولین را طولانی کند؛ انتخاب داروی بیهوشی و زمان تزریق باید با متخصص بیهوشی باشد. برخی آنتی‌بیوتیک‌های آمینوگلیکوزیدی مانند جنتامایسین و آمیکاسین و داروهای دیگری که انتقال عصبی‌عضلانی را مختل می‌کنند، می‌توانند پاسخ عضلانی را تغییر دهند. آتروپین و گلیکوپیرولات برای کاهش برخی عوارض قلبی و ترشحی به‌کار می‌روند، اما مصرف آن‌ها نیز باید توسط کادر درمان انجام شود. برای این فرآوردهٔ تزریقی تداخل غذایی مستقیم مهمی شناخته نشده است؛ بااین‌حال تا برطرف‌شدن سرگیجه، ضعف یا افت فشارخون از الکل پرهیز کنید. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید.