ناتامایسین

ناتامایسین (Natamycin) که با نامِ پیماریسین نیز شناخته می‌شود، یک آنتی‌بیوتیکِ ضدقارچی از دستهٔ پلی‌ان‌های ماکرولیدی (Polyene Macrolide) است؛ همان خانواده‌ای که آمفوتریسین و نیستاتین نیز به آن تعلق دارند. این دارو به غشای سلولیِ قارچ، دقیق‌تر بگوییم به ارگوسترولِ موجود در آن، می‌چسبد، نفوذپذیریِ غشا را به‌هم می‌زند و درنهایت سلولِ قارچ را از بین می‌برد. در چشم‌پزشکی، ناتامایسین به‌صورت قطرهٔ سوسپانسیونِ ۵ درصد به کار می‌رود و یکی از معدود داروهای تأییدشده و مؤثر برای درمانِ عفونت‌های قارچیِ سطحِ چشم، به‌ویژه قرنیه، است. از آنجا که فقط به‌صورت موضعی روی چشم مصرف می‌شود، جذبِ آن به داخلِ بدن بسیار ناچیز است.

پیش از هر بار مصرف، ویالِ قطره را خوب تکان دهید تا سوسپانسیون یکدست شود، چون ذراتِ دارو ممکن است ته‌نشین شده باشند. سپس طبق تعداد قطره و فاصلهٔ زمانیِ دقیقی که پزشکِ چشم تجویز کرده، آن را در چشمِ آلوده بچکانید و نوکِ قطره‌چکان را به چشم، پلک یا هر سطح دیگری نزنید تا دارو آلوده نشود. درمانِ عفونت‌های قارچیِ چشم معمولاً زمان‌بر است و حتی اگر قرمزی یا ناراحتیِ چشم زودتر کم شود، مصرف را خودسرانه و زودتر از موعدی که پزشک گفته قطع نکنید، چون ممکن است عفونت دوباره فعال شود. بهتر است در طولِ درمان از لنزِ تماسی استفاده نکنید، مگر پزشک صراحتاً اجازه دهد.

از آنجا که ناتامایسینِ چشمی موضعی است، جذبِ آن به خون بسیار کم است و تداخلِ سیستمیکِ جدی با سایر داروها گزارش نشده. با این حال، اگر هم‌زمان از قطره یا پمادِ چشمیِ دیگری استفاده می‌کنید، به‌ویژه قطره‌های کورتونی (کورتیکواستروئیدی)، حتماً به پزشک بگویید؛ چون مصرفِ کورتیکواستروئید در کنارِ عفونتِ قارچیِ چشمِ درمان‌نشده می‌تواند وضعیت را بدتر کند. اگر بیش از یک نوع قطرهٔ چشمی برایتان تجویز شده، معمولاً باید چند دقیقه بین مصرفِ هرکدام فاصله بگذارید تا اثرِ هم را کم نکنند. فهرست کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو.