مپولیزوماب

مپولیزوماب یک پادتن تک‌دودمانی و داروی زیستیِ تنظیم‌کنندهٔ ایمنی است که در ردهٔ داروهای ضدسرطان و ایمنی و زیرگروه مهارکننده‌های اینترلوکین قرار می‌گیرد. این دارو به اینترلوکین-۵ متصل می‌شود؛ پیام‌رسانی که به تولید و زنده‌ماندن ائوزینوفیل‌ها کمک می‌کند. با کاهش ائوزینوفیل‌ها، التهاب و احتمال تشدید در برخی بیماری‌های تنفسی و خونی کمتر می‌شود. اثر آن نگهدارنده است و برای رفع فوری تنگی‌نفس یا حملهٔ حاد آسم کاربرد ندارد.

مپولیزوماب فقط به‌صورت تزریق زیرجلدی و طبق برنامهٔ منظم تجویز می‌شود؛ مقدار، فاصلهٔ تزریق و مدت درمان بر اساس بیماری، سن و نظر متخصص تعیین می‌شود. این دارو معمولاً درمان افزوده و طولانی‌مدت است و جای اسپری یا داروی نجات در حملهٔ آسم یا تشدید ناگهانی بیماری انسدادی مزمن ریه را نمی‌گیرد. قلم یا سرنگ آماده فقط پس از آموزش و تأیید کادر درمان ممکن است توسط بیمار یا مراقب تزریق شود؛ فرآوردهٔ ویالی باید طبق دستور فرد آموزش‌دیده آماده و تزریق شود. نوبت فراموش‌شده را خودسرانه دوبرابر نکنید و اگر کورتون مصرف می‌کنید، آن را ناگهانی قطع نکنید؛ هرگونه کاهش باید تدریجی و زیر نظر پزشک باشد.

تداخل مشخصی با غذا یا الکل برای مپولیزوماب شناخته نشده است و چون یک پادتن است، معمولاً از مسیر آنزیم‌های کبدی با داروهای خوراکی تداخل نمی‌کند؛ بااین‌حال، داده‌های تداخل مستقیم محدود است. مپولیزوماب معمولاً همراه با داروهای استنشاقی، کورتون‌ها یا درمان‌های دیگر بیماری‌های ائوزینوفیلیک استفاده می‌شود، اما کورتون را نباید ناگهانی قطع کرد و ترکیب آن با داروهای زیستی یا سرکوب‌کنندهٔ ایمنی باید زیر نظر متخصص باشد. فهرست کامل داروها و مکمل‌هایتان را به پزشک و داروساز بگویید و اگر درمان ضدانگلی یا داروی ایمنی دیگری دریافت می‌کنید، زمان‌بندی را هماهنگ کنید.