مگلومین آنتیمونات

مگلومین آنتیمونات ترکیبی از خانوادهٔ آنتیموان‌های پنج‌ظرفیتی (Pentavalent Antimonials) و شناخته‌شده‌ترین داروی ضدلیشمانیا در ایران است که با نامِ تجاریِ گلوکانتیم نیز عرضه می‌شود. این دارو فقط به‌صورت تزریقی مصرف می‌شود، زیرا از راهِ خوراکی جذبِ مناسبی از رودهٔ گوارش ندارد. مکانیسمِ دقیقِ اثرِ آن کاملاً شناخته‌شده نیست، اما تصور می‌شود با مختل‌کردنِ فرایندهایِ تولیدِ انرژی در انگلِ لیشمانیا -به‌ویژه در فرمِ داخل‌سلولیِ آن درونِ ماکروفاژها- مانع از رشد و بقایِ انگل می‌شود. هدفِ اصلیِ درمان، از‌بین‌بردنِ انگل و بهبودِ ضایعاتِ پوستی یا کنترلِ بیماریِ احشایی است. این دارو معمولاً در بیمارستان، درمانگاه یا زیرنظرِ پزشکِ متخصص (بیماری‌های عفونی یا پوست) تجویز و تزریق می‌شود.

مگلومین آنتیمونات را کادرِ درمانی به‌صورت تزریقِ عضلانی، وریدی یا گاهی مستقیماً در محلِ ضایعهٔ پوستی (تزریقِ داخل‌ضایعه‌ای) تجویز می‌کند؛ مقدار، روشِ دقیق و طولِ دورهٔ درمان را پزشک بر اساسِ نوع و شدتِ بیماری تعیین می‌کند. نکتهٔ مهم، پایبندی به همهٔ جلساتِ تزریق طبقِ برنامهٔ پزشک است؛ حتی اگر ضایعهٔ پوستی زودتر رو به بهبود برود، قطعِ خودسرانهٔ درمان می‌تواند به عودِ بیماری یا مقاومتِ انگل بینجامد. در طولِ دورهٔ درمان معمولاً آزمایشِ خون، بررسیِ عملکردِ کبد و کلیه و گاهی نوارِ قلب به‌صورت دوره‌ای انجام می‌شود که نباید از آن‌ها صرف‌نظر کرد. هر پرسشی دربارهٔ نحوهٔ تزریق یا برنامهٔ درمان را با پزشک یا کادرِ درمانی در میان بگذارید.

مصرفِ هم‌زمانِ مگلومین آنتیمونات با داروهایی که بر ریتمِ قلب اثر می‌گذارند یا فاصلهٔ QT را طولانی می‌کنند -مانند برخی داروهای ضدآریتمی، برخی آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای ضدقارچ- باید با احتیاطِ ویژه و زیرنظرِ پزشک باشد. هم‌چنین هم‌زمانیِ آن با سایرِ داروهایی که برای کبد یا کلیه سنگین‌اند، نیازمندِ بررسیِ دقیق‌تری است. پیش از شروعِ درمان، فهرستِ کاملِ داروها، مکمل‌ها و داروهای گیاهیِ مصرفی‌تان را به پزشک و داروسازِ خود بگویید.