ماواکامتن

ماواکامتن نخستین داروی ردهٔ «مهارکنندهٔ میوزین قلبی» (Cardiac Myosin Inhibitor) است که به‌طور اختصاصی برای درمان کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی ساخته شده؛ بیماری‌ای که در آن دیوارهٔ عضلهٔ قلب، به‌ویژه دیوارهٔ میان دو بطن، به‌طور غیرطبیعی ضخیم می‌شود و مسیر خروج خون از قلب را تنگ می‌کند. این دارو با کاهش تعداد پیوندهای فعال میان رشته‌های اکتین و میوزین در سلول‌های عضلهٔ قلب، از انقباض بیش‌ازحد و سفتی غیرطبیعی قلب می‌کاهد. نتیجهٔ این اثر، باز شدن نسبی مسیر خروج خون، کاهش فشار درون قلب و بهبود علائمی مانند تنگی‌نفس و خستگی است. چون ماواکامتن مستقیماً بر نیروی انقباضی قلب اثر می‌گذارد، دوز آن با دقت و بر پایهٔ نتایج اکوکاردیوگرافی توسط متخصص قلب تنظیم می‌شود.

ماواکامتن به‌صورت کپسول خوراکی و معمولاً یک‌بار در روز، با یا بدون غذا مصرف می‌شود؛ بهتر است هر روز در ساعتی مشخص مصرف شود تا سطح دارو در بدن پایدار بماند. تعداد و قدرت کپسول را فقط پزشک متخصص قلب و بر اساس نتایج اکوکاردیوگرافی مشخص می‌کند و ممکن است در طول درمان چند بار تغییر کند؛ بنابراین هرگز دوز را خودسرانه تغییر ندهید. قطع ناگهانی این دارو بدون هماهنگی با پزشک توصیه نمی‌شود، زیرا ممکن است علائم بیماری زمینه‌ای بازگردد؛ هرگونه تغییر یا قطع مصرف باید طبق برنامهٔ پزشک انجام شود. اگر یک نوبت مصرف را فراموش کردید، دربارهٔ نحوهٔ جبران آن از داروساز یا پزشک خود بپرسید.

ماواکامتن عمدتاً از طریق آنزیم‌های کبدی CYP2C19 و CYP3A4 متابولیزه می‌شود، به همین دلیل با شماری از داروها تداخل دارد. مصرف هم‌زمان با داروهایی که اثر قوی بر همین آنزیم‌ها دارند، مانند برخی داروهای ضدقارچ، برخی آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای ضدتشنج یا گیاه گل راعی (St. John's Wort)، می‌تواند سطح خونی ماواکامتن را به‌شدت بالا یا پایین ببرد و بر اثربخشی و ایمنی آن تأثیر بگذارد. هم‌چنین مصرف هم‌زمان با برخی داروهای قلبی دیگر که خود اثر کاهندهٔ انقباض قلب دارند، نیازمند احتیاط و پایش دقیق‌تر است. ماواکامتن ممکن است اثربخشی قرص‌های ضدبارداری هورمونی را کم کند، بنابراین در صورت نیاز به پیشگیری از بارداری بهتر است این موضوع را با پزشک در میان بگذارید. به همین دلایل، فهرست کامل همهٔ داروها، مکمل‌ها و داروهای گیاهی‌ای را که مصرف می‌کنید، حتماً به پزشک و داروساز خود بگویید.