لیندان

لیندان که با نامِ گاما بنزن هگزاکلراید نیز شناخته می‌شود، ترکیبی ارگانوکلره (Organochlorine) از دستهٔ داروهای ضدانگلِ موضعی است که برای نابودیِ انگل‌های سطحیِ پوست مانندِ گال و شپش ساخته شده است. این دارو با نفوذ به بدنِ انگل، سامانهٔ عصبیِ آن را بیش‌ازحد تحریک می‌کند و در نهایت باعثِ مرگِ انگل و تخم‌هایش می‌شود. لیندان به‌صورتِ لوسیون برای درمانِ گال رویِ پوستِ بدن و به‌صورتِ شامپو برای درمانِ شپش رویِ پوستِ سر یا ناحیهٔ تناسلی به کار می‌رود. از آنجا که این دارو در صورتِ مصرفِ نادرست می‌تواند از پوست جذب و واردِ جریانِ خون شود، امروزه معمولاً به‌عنوانِ گزینهٔ دومِ درمان و برای مواردی که داروهای ایمن‌تر دیگر مؤثر یا قابل‌تحمل نبوده‌اند، در نظر گرفته می‌شود.

لیندان معمولاً فقط یک‌بار و دقیقاً طبقِ دستورِ پزشک، رویِ پوستِ تمیز، خشک و خنک استفاده می‌شود؛ نه بلافاصله پس از حمام یا دوشِ داغ، چون گرما و رطوبتِ پوست جذبِ دارو را افزایش می‌دهد. باید از تماسِ آن با چشم، دهان و غشاهای مخاطی خودداری کرد و آن را رویِ زخم، بریدگی یا پوستِ ملتهب و تحریک‌شده نمالید. مدت‌زمانِ ماندنِ دارو رویِ پوست یا مو و زمانِ دقیقِ شست‌وشو را پزشک مشخص می‌کند؛ بدونِ تجویز نباید آن را بیشتر از این مدت نگه داشت یا زودتر از موعد دوباره استفاده کرد. در شکلِ شامپو، معمولاً رویِ موی خشک مالیده و پس از مدتی که پزشک تعیین کرده، با آب شسته می‌شود. جزئیاتِ دقیقِ نحوهٔ مصرف و تعدادِ دفعات را حتماً از پزشک یا داروساز بپرسید و آن را دقیقاً رعایت کنید.

دربارهٔ لیندان، تداخلِ داروییِ سیستمیکِ گسترده و شناخته‌شده‌ای ثبت نشده است، اما استفادهٔ هم‌زمان از روغن، کرم یا لوسیونِ دیگر رویِ همان ناحیه از پوست می‌تواند جذبِ دارو را بیشتر کند و خطرِ عوارضِ عصبی را بالا ببرد. همیشه فهرستِ کاملِ داروها و مکمل‌هایت را به پزشک و داروساز بگو تا تداخل‌هایِ احتمالی بررسی شود.